การออกปฏิบัติภารกิจก็มีค่าตอบแทนภารกิจให้ด้วย
คนที่ออกปฏิบัติภารกิจบ่อย ๆ ย่อมต้องหารายได้ได้มากกว่าคนที่ทุกวันนั่งรอภารกิจจำกัดเวลาอยู่ในหน่วย
เซี่ยหลีเคยเห็นขนมปังดำชนิดนั้นมาก่อน เป็นแบบเดียวกับที่เขาเคยให้พวกนักค้ายาเสพติดเมื่อไม่นานมานี้
เธอลองกัดดูคำหนึ่ง คำเดียวก็เคี้ยวไม่แตก แถมยังบาดคอ บาดหลอดอาหาร บาดลำไส้อีกด้วย
ถึงแม้เธอจะมาจากยุคสิ้นโลก และมีภูมิต้านทานต่ออาหารที่ไม่อร่อยสูงมากแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าของสิ่งนี้ไม่ไหว
ฟังคำอธิบายของพี่สะใภ้ทั้งสอง ความคิดในหัวก็จินตนาการเป็นละครเรื่องใหญ่ไปเรื่องหนึ่งแล้ว
เธอพูดอย่างจนปัญญาเป็นที่สุด "น้องชายกับพ่อแม่ก็ยังพอว่า แล้วพี่ชายนี่มันเรื่องอะไรกัน?
โตขนาดนั้นแล้ว หาเลี้ยงตัวเองไม่ได้หรือไง?"
แค่รูปแบบลากหนึ่งต่อหนึ่งของพี่ชายถองดินก็น่ากลัวพออยู่แล้ว แบบลากสิบกว่าถึงยี่สิบคนนี่มันเอาชีวิตจริง ๆ!
ใครแต่งกับคนแบบนี้ไปแล้วจะไม่ทะเลาะกันได้?
พี่สะใภ้ไป๋กับพี่สะใภ้หวังต่างก็ส่ายหน้า
พี่สะใภ้ไป๋: "เรื่องเฉพาะเจาะจงก็ไม่ค่อยชัดเจนหรอก เรื่องอัปยศในบ้านไม่ควรแพร่งพรายออกไป ต่อให้ชอบนินทา ก็ไม่กล้าตั้งใจเอาเรื่องแบบนี้มาโพนทะนาให้ใครรู้"