พี่สะใภ้ไป๋และพี่สะใภ้หวัง ผู้ซึ่งแต่งงานมีครอบครัวแล้ว ต่างก็หันมามองเซี่ยหลีด้วยสายตาแปลก ๆ พร้อมสีหน้าครึ่งขำครึ่งงงเมื่อได้ยินคำพูดของนาง
พี่สะใภ้ไป๋ยื่นมือลูบหัวเซี่ยหลี พลางเอ่ยด้วยความเอ็นดู "เสี่ยวเซี่ยของเรายังไม่แต่งงาน พอเธอแต่งงานไปแล้วก็จะเข้าใจเอง
สามีภรรยาทะเลาะกัน เดี๋ยวก็พูดเก่งเดี๋ยวก็พูดไม่คิดหน้าคิดหลัง อะไรที่ฟังแล้วไม่เข้าหูก็พูดออกมาได้หมด
พอเธอแต่งงานไป ทะเลาะกันทีต้องระวังหน่อย ไม่งั้นคำพูดพวกนั้นมันทำร้ายจิตใจกันแค่ไหน?
พอหายโกรธแล้วยังไงก็ต้องเสียใจทีหลัง"
พี่สะใภ้หวังก็มีสีหน้าแบบที่เห็นจนชิน "จริงนะ สามีภรรยาทะเลาะกันพูดอะไรอย่าให้ขาดสะบั้น ไม่งั้นทะเลาะกันทีหลังก็กลายเป็นเรื่องเก่าที่หยิบยกขึ้นมา
แล้วความสัมพันธ์ก็จะยิ่งทะเลาะยิ่งแย่ลงไปใหญ่"
เซี่ยหลีไม่ค่อยใส่ใจกับคำแนะนำแบบนี้เท่าไหร่นัก
ยังไงซะ กับนางแล้ว คนที่ทะเลาะกันได้เกินสิบยกก็ไม่ค่อยมี คงไม่มีใครทำให้นางถึงจุดที่ต้องพูดจาทำร้ายจิตใจกันหรอก