เซี่ยหลียิ้มทั้งที่ไม่ยิ้ม กระตุกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
"เมื่อกี้ยังบอกว่าอยากได้เงินจากฉันอยู่เลย ตอนนี้กลับบอกว่าเป็นคนของคณะกรรมการ นายเปลี่ยนงานไวเหมือนพลิกฝ่ามือจริงๆ นะ"
พูดจบ เธอก็ก้มตัวลงเล็กน้อย สบตากับชายที่กำลังดิ้นรนอย่างสุดชีวิต แล้วเผยรอยยิ้มเย็นชาที่แฝงความไม่ดีออกมา
"นายเป็นคนของคณะกรรมการไม่ได้หรอก ทางเบื้องบนสั่งให้คณะกรรมการทั้งหมดถอนตัวออกจากเกาะใต้แล้ว นายแกล้งทำเป็นแน่นอน
ปลอมแปลงเป็นเจ้าหน้าที่ อีกหนึ่งข้อหาใหม่ก็ตามมาไม่ใช่หรือไง?"
ชายคนนั้นจะไม่เข้าใจได้อย่างไร คนคนนี้ไม่ได้ไม่เชื่อว่าเขาเป็นคนของคณะกรรมการ ที่แท้ก็แค่อยากให้เขาอยู่ไม่สุขต่างหาก!
เขาดิ้นรนมากขึ้นกว่าเดิม พลางขู่เซี่ยหลีด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม "ฉันไม่ใช่คนของคณะกรรมการจริงๆ แต่บนเกาะใต้นี้ ฉันก็มีหน้ามีตาพอสมควร
ถ้าพวกนายปล่อยฉันไปก็แล้วไป ฉันยกโทษให้พวกนายได้ แต่ถ้าไม่ยอมปล่อย ระวังพวกพ้องของฉันจะไม่เพียงแต่จัดการพวกนายเท่านั้น แต่จะไปดูแลครอบครัวของพวกนายอย่างดีด้วย!"
เซี่ยหลียกมือชี้ไปที่จ้าวเฉียงที่ยืนอยู่ข้างๆ "คนนี้ระดับไม่พอ ครอบครัวก็ไม่ได้อยู่ที่เกาะใต้"