ฝ่ายหนึ่งเป็นคู่หนุ่มสาว คู่นี้ดูท่าทางกำลังคบหาดูใจกันอยู่ชัดๆ
สายตาของทั้งคู่แอบชำเลืองมองกันเป็นระยะๆ แล้วก็รีบหลบตาหันไปทางอื่นราวกับถูกของร้อนจับ ความรู้สึกเขินอายชวนให้คนมองเผลอยิ้มตาม
แม้ขณะเดินทั้งคู่จะเว้นระยะห่างกันเล็กน้อย แต่กลิ่นอายแห่งความรักที่อบอวลอยู่รอบตัวพวกเขานั้นไม่อาจปกปิดได้เลย
อีกฝ่ายหนึ่งเป็นชายวัยกลางคนร่างผอมแห้งสองคน
คนหนึ่งดูซื่อๆ เนือยๆ อีกคนแววตาเจ้าเล่ห์ เวลาเลือกของก็เลือกอย่างพิถีพิถันเป็นพิเศษ เลือกแต่ชิ้นใหญ่ๆ ที่ดูมีค่า
เซี่ยหลีคาดเดาในใจ คนสองคนนี้ส่วนใหญ่คงเป็นพวกที่มาหาของจากตลาดมืด
ไม่ว่าจะยุคไหน ก็มักจะมีคนที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพชีวิตของตัวเองเป็นพิเศษ พวกเขาซื้อของถูกแล้วขายต่อในราคาสูง ก็พอจะได้เงินอยู่บ้าง
เพราะวันนี้ที่สถานีรับซื้อของเก่ามีคนอื่นอยู่ด้วย สามคนจึงไม่สามารถทำตัวตามอำเภอใจได้เหมือนวันก่อนๆ
เซี่ยหลีพูดว่า "เราแยกกันหาดีกว่า ระวังตัวหน่อย อย่าเข้าไปใกล้คนพวกนั้น"
พูดจบ เธอก็มองไปที่เฉินเจินเจิน
"ถ้ามีอะไรก็ส่งเสียงเรียกฉัน หรือไม่ก็โยนของแถวนั้นลงพื้น ฉันจะได้ยินเอง"
เฉินเจินเจินรีบพยักหน้าอย่างว่าง่าย "ได้ค่ะ"
สามคนแยกย้ายกันออกไป ต่างคนต่างหาสิ่งของที่ตนต้องการ
เซี่ยหลีไม่ได้สนใจการหาของเท่าไหร่ หลักๆ แล้วก็ปล่อยตัวตามสบาย เดินเรื่อยเปื่อยท่ามกลางกองขยะ ราวกับราชินีขยะกำลังตรวจตราอาณาจักรของตัวเอง
ถึงแม้เธอจะไม่สนใจ แต่ที่ยังยอมมาวนเวียนอยู่ที่สถานีรับซื้อของเก่าหลายวันแบบนี้ ก็เพียงเพราะอยากรู้ว่าจ้าวเฉียงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ ถึงขนาดที่หลายวันมานี้เขาพาเธอมาที่นี่ แต่กลับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย