ทั้งคู่ปรึกษากันสักพัก เซี่ยหลีก็เริ่มไปทำงานสัปดาห์ละวัน ที่เหลือก็พาน้องนากทะเลตัวน้อยสุดสวยออกไปกินดื่มเที่ยวเล่นตามอัธยาศัย หรือไม่ก็แต่งตัวให้น้องนากสุดที่รักของเธอสารพัดรูปแบบ แต่งให้สดใสปิ๊งแล้วพาไปที่ร้านของจางเหล่าสานเพื่อให้น้องนากได้เล่นกับเฉียนเฉียน
แต่ที่เซี่ยหลีคาดไม่ถึงก็คือ เพียงเพราะเธอพาน้องนากทะเลตัวน้อยไปที่ร้านของจางเหล่าสานทุกวันเพื่อหาเฉียนเฉียนเล่น กลับกลายเป็นต้นเหตุทำให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นอีก
ที่โรงน้ำชาแห่งหนึ่งใกล้ร้านของจางเหล่าสาน ในห้องเล็ก ๆ ชั้นสอง
ชายวัยกลางคนสองคนสวมชุดสูทแบบซุนจงซาน ผิวพรรณเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความสุภาพสง่างาม นั่งประจำอยู่ตรงข้ามกัน
ชายผู้หวีผมเสยไปด้านหลัง ผิวค่อนข้างคล้ำ ยกถ้วยชาใบเล็กบนโต๊ะขึ้นมาจิบเบา ๆ ริมฝีปาก
เขาลดเสียงต่ำ พูดเบา ๆ ว่า "เมื่อก่อนสายลับของพวกเราถูกจับได้ ส่วนใหญ่ต้องเป็นฝีมือคนของตระกูลลู่แน่นอน"
อีกคนที่นั่งตรงข้ามเขา หวีผมแสกสามเจ็ด สวมแว่นตากรอบดำ กำลังเขี่ยตุ๊กตาประดับโต๊ะน้ำชาอยู่ในมือ สายตาเหลือบมองไปที่ร้านของจางเหล่าสานแวบหนึ่ง แล้วอดหัวเราะเย็นไม่ได้