เซี่ยหลีคิดในใจว่า ต่อให้ตำแหน่งเขาสูงกว่าเธอ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร เธอกับเจ้านายสามระดับที่อยู่เหนือเขาขึ้นไปนั้น ความสัมพันธ์ต่างก็ดีทั้งนั้น
ถ้าจะกลั่นแกล้งกันจริง ๆ ใครจะแกล้งใครได้หนักกว่ากันก็ไม่รู้ ใครจะเจ็บกว่าใครก็ไม่รู้
นางทำหน้าบริสุทธิ์ใจพูดว่า "ฉันไม่ได้ห้ามไม่ให้เขาไปนะ เป็นคนเมืองฉงพวกนี้เองที่ไม่ให้เขาไป
อีกอย่าง พวกทหารเหล่านั้นก็ไม่ได้ก่อเรื่องเลย มีเพียงเขาคนเดียวที่ก่อเรื่อง เธอไม่คิดว่าน่าจะเป็นปัญหาของเขาหรือไง?"
บอดี้การ์ดนามสกุลนาถูกเซี่ยหลีพูดโจมตีแบบโว้ยว้ายเอาความผิดมาทับจนเกือบจะคล้อยตามไปด้วย สีหน้าบนใบหน้ากลายเป็นประหลาดอย่างยิ่ง
เจ้าเฉียงที่อยู่ข้าง ๆ พึมพำเสียงเบา ๆ "ก็เพราะคนของกองร้อยสามถูกเธอสอนจนกลัวไปแล้วไง รองผู้บังคับกองพันยังไม่ทันได้โดนมือเธอใช่ไหมล่ะ?"
เซี่ยหลี: ...
บอดี้การ์ดสองคน: ...ค่อนข้างอยากรู้ว่าตอนที่สหายเซี่ยอยู่ที่เกาะใต้นั้น เธอมีภาพลักษณ์แบบไหนกันแน่
หลี่ชิ่งหนานที่อยู่ข้าง ๆ ตบขาหัวเราะลั่น
เซี่ยหลีถลึงตาใส่เจ้าเฉียงที่มาเปิดโปงจุดอ่อนของนาง แล้วยิ้มทั้งที่ไม่ยิ้มจริงพูดว่า "งั้นเธออยากให้ทำยังไง? ให้ฉันเดินเข้าไปจัดการเขาให้ยอมแพ้ตอนนี้เลยไหม?"