พูดจบ ร้อยโทก็ไม่หยุดอยู่อีก หันหลังแล้วเดินจากไป
"ขอบคุณที่บอก"
ลู่ติ้งหยวนกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว
เขาไม่คิดเลยว่าไป๋ถังจะบาดเจ็บ
ทั้งที่ในใจกระวนกระวายแทบแย่ แต่ก็ไม่กล้าแสดงออกมาแม้แต่น้อย
พูดจบ เขาก็รีบเดินไปที่สถานพยาบาล
เขารีบไปดูอาการของไป๋ถังให้เร็วที่สุด
ถ้าบาดเจ็บไม่หนัก พวกเขาจะได้รีบออกจากที่นี่ตอนกลางคืน เพื่อนำฮาร์ดดิสก์ที่ซ่อนไวกลับไปวิเคราะห์ที่แผ่นดินใหญ่
แต่ทว่า ชีวิตคนเราไม่ได้ราบรื่นดังใจเสมอไป อุบัติเหตุครั้งหนึ่งทำให้พวกเขาไม่สามารถออกจากค่ายทหารของกองทัพอเมริกาได้ในทันที
ในกองทัพมีสายลับแทรกซึม และยังระเบิดคอมพิวเตอร์ในศูนย์ควบคุมกลางเสียหายหลายเครื่อง เอกสารสำคัญสูญหายทั้งหมด ส่งผลให้ทั้งค่ายทหารตึงเครียดสุดขีด
ผู้บัญชาการสูงสุดของค่ายทหารสั่งการให้ปิดล้อมค่ายทั้งหมด แล้วเคลื่อนทัพไปทางแดนเหนือเพื่อเปลี่ยนฐานที่มั่นใหม่
ส่วนลู่ติ้งหยวนและไป๋ถังก็ได้รับคำสั่งย้ายโดยตรง
เป็นคำสั่งให้เลื่อนตำแหน่ง และไปประจำการที่กองพลหนึ่งของกองทัพอเมริกาซึ่งอยู่ห่างออกไป 70 กิโลเมตร
ที่ย้ายไปยังกองพลนี้ด้วยพร้อมกับพวกเขา ก็คือทีมงานฝ่ายธุรการที่จัดตั้งขึ้นจากกรมของพวกเขา รวมทั้งคณะกรรมการการเมืองหวังด้วย
ลู่ติ้งหยวน ไป๋ถัง และคณะกรรมการการเมืองหวังที่อยากไปก็ไปไม่ได้: ...
ร้อยโทคนนั้นที่บอกว่าจะจดจำความดีความชอบของพวกเขา และจะไม่มีวันกลบเกลื่อนความดีความชอบของพวกเขา จริงๆ แล้วไม่ต้องจริงจังขนาดนั้นก็ได้นะ!
จริงๆ นะ!!!
มีการปิดล้อมทุกด้าน ลู่ติ้งหยวนและพวกเขาไม่สามารถออกจากค่ายได้ตามอำเภอใจ จึงได้แต่กล้ำกลืนฝืนทนย้ายตามกองทัพใหญ่ไป