เซี่ยหลีได้ยินคำพูดของเขาแล้วก็หัวเราะออกมาทันที ยังคงเป็นท่าทางเกีย้กก๊ากแบบนั้น แต่กลับทำให้คนรู้สึกอบอุ่นใจเป็นพิเศษ
"นึกว่าเรื่องอะไร ที่แท้ก็แค่ดูแลพี่สะใภ้เท่านั้นเอง
แค่ความสัมพันธ์ของเราสองคน ต่อให้นายหวังไม่พูด ฉันก็จะดูแลเธอกับหลานชายใหญ่ของฉันเอง นายวางใจไปสนามรบได้เลย"
ผู้บังคับกองร้อยหวังเห็นเซี่ยหลีตอบรับอย่างจริงใจ ก็อดยิ้มตามไม่ได้
เขาขึ้นสนามรบโดยไม่มีอะไรเป็นห่วง มีเพียงภรรยาและลูกของตัวเองเท่านั้นที่กังวล
ตอนนี้มีคำพูดของเซี่ยหลี เขาก็ถือว่าวางใจได้แล้ว
ทั้งกองพลเกาะใต้ ไม่ต้องพูดถึงผู้หญิง ต่อให้เป็นผู้ชาย ใครจะกล้าหาเรื่องเซี่ยหลี?
พอเขากลับไปแล้วต้องบอกเมียอย่าเสียดายเงิน ให้เซี่ยแวะไปกินข้าวด้วยกันบ่อย ๆ บุญคุณนี้จะรับไว้เฉย ๆ ไม่ได้
เซี่ยหลีเหนื่อยมาทั้งวัน พอกลับมาก็อาบน้ำแล้วนอนหลับ
แต่ในห้องที่มืดมิด เธอหลับตา นอนตัวตรงอย่างเรียบร้อย แต่กลับรู้สึกหงุดหงิดจนอดพลิกตัวไปมาไม่ได้ นอนไม่หลับเลย
เธอ "ฟึ่บ——!" ลุกขึ้นจากเตียงอย่างรวดเร็ว คิ้วขมวดแน่น สายตามองตรงไปข้างหน้า
ไอ้หมอลู่ติ้งหยวนนั่น จะว่าไปมันไม่ได้ชอบเธอจริง ๆ ใช่ไหม?