เซี่ยหลีหยิบรายชื่อหนังสือบนโต๊ะขึ้นมา เคาะเบา ๆ บนโต๊ะ แล้วตอบอย่างสมเหตุสมผลว่า "อืม ในช่วงที่ฉันไม่ได้สอน พวกเธอก็อ่านหนังสือพวกนี้ให้หมดก็พอ แล้วเดี๋ยวฉันจะหามาเพิ่มให้อีก พวกเธอค่อย ๆ อ่านไป"
คิดว่าเธอมีแค่ "การฝึกปฏิบัติสังคม" งั้นเหรอ!
ไม่ เธอไปขอคำแนะนำจากเหล่าอาจารย์มาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการฝึกปฏิบัติ อ่านหนังสือ คุยตัวต่อตัว เปิดคลาสเสริม ตั้งหัวข้อให้พวกเขาทำเอง แล้วค่อยสอนอย่างเข้มงวด แผนการศึกษาทั้งหมดนี้ต้องเอามาใช้ให้ครบ!
ใครที่รอดจากมือเธอมาได้สองปี โคตรจะเป็นทหารหน่วยรบพิเศษของภาควิชาคอมพิวเตอร์เลย! ทายาทโดยกำเนิดของวัวทำงาน!!
ทุกคนรู้สึกว่าที่เซี่ยหลีพูดมาก็ดูมีเหตุผลอยู่บ้าง
เด็กสาวคนหนึ่งที่ดูอายุประมาณยี่สิบสามยี่สิบสี่ สวมกิ๊บติดผมกำมะหยี่สีแดงที่กำลังอินเทรนด์ในตอนนี้ ดวงตารูปอัลมอนด์เป็นประกายจ้องมองเซี่ยหลีอย่างคาดหวัง ริมฝีปากบางเม้มแน่นเล็กน้อย
เธอดูเป็นเด็กดีเรียบร้อย แต่ก็ดูลังเล ดูขี้กลัวเล็กน้อย แล้วเอ่ยปากขึ้นว่า "อาจารย์เซี่ยคะ ถึงแม้ท่านจะเขียนโปรแกรมที่รันได้ออกมา แต่พวกเราก็ไม่มีเวลาพอที่จะสร้างไวรัสที่สมบูรณ์ด้วยคอมพิวเตอร์ภายในหนึ่งเดือน แล้วก็ต้องตรวจทานหลายรอบด้วย"