เซี่ยหลีกับเจ้านากน้อยอาบน้ำล้างหน้าล้างตากันก่อน พอแม่ลูกทำความสะอาดร่างกายกันเรียบร้อยแล้ว ก็มานั่งลงที่ห้องนั่งเล่นด้วยกันเพื่อจัดการกับอาหารตรงหน้า
วันนี้เหนื่อยกันพอตัว แถมยังกินอะไรไปน้อยมาก แม่ลูกสองคนกินกันแทบไม่เงยหน้าขึ้นมา จนกระทั่งกินข้าวบนโต๊ะทั้งโต๊ะบวกกับข้าวในหม้อหุงข้าวใบยักษ์หมดเกลี้ยง จึงยอมวางตะเกียบลง
เป็นต้นแบบของคนกินเก่งที่ชาวนาและพ่อครัวที่ทำงานหนักที่สุดชอบใจที่สุดจริงๆ
เซี่ยหลีพิงพนักเก้าอี้ ทั้งตัวดูเหมือนจะทรุดตัวลงแทบจะทลาย นั่งไขว้ห้างก้มหน้ามองเจ้านากน้อยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แม้ไม่ได้ไขว้ห้าง แต่ท่าทางทรุดตัวลงบนเก้าอี้ก็แทบจะเหมือนกับเธอทุกอย่าง แล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจังมากว่า “หนูนากลัวไหม?”
เจ้านากน้อยส่ายหน้า “คนเลวตายหมดแล้ว”
ในบางแง่มุม เมื่อเทียบกับคนเลวพวกนั้นแล้ว แม่ที่จัดการคนเลวพวกนั้นได้หมดสิ้นนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าเสียอีก
แต่แม่ก็คือแม่ของเจ้านากน้อย แม่ไม่ได้น่ากลัวอะไร
ส่วนคนเลวที่ถูกแม่ฆ่าตายไปแล้ว ก็ยิ่งไม่น่ากลัวอะไรเลย
เซี่ยหลีพึงพอใจกับคำตอบของเจ้านากน้อยเป็นอย่างมาก และพยักหน้าชื่นชมพร้อมกับสีหน้าแสดงความภูมิใจที่เกินจริง ไม่หวงอารมณ์ความรู้สึกที่ส่งให้เลยแม้แต่น้อย ชมว่า “ไม่ผิดที่เป็นลูกฉัน มีจิตใจเข้มแข็งจริงๆ!