ทุกคนปรึกษากันอย่างง่าย ๆ ถึงแผนการรับมือ
แต่เมื่อพิจารณาแล้วว่าการจุดไฟเผาบ้านตัวเองขณะอยู่ข้างในแล้วหนีออกมานั้นค่อนข้างอันตราย ในที่สุดทุกคนก็ตกลงว่าค่ำนี้จะเฝ้าดูสถานการณ์ไปก่อน
ยังไงซะชวงชิงก็อยู่ในมือของพวกเธอ ภายนอกก็มีเหอจวินเฝ้ามองอยู่บนหลังคา และต่อจากนี้พวกเธอก็จะสลับกันขึ้นไปยามเฝ้า คนนอกโดยทั่วไปก็ไม่กล้าเคลื่อนไหวอะไรโดยไม่คิด
ถ้าคำพูดที่อีกฝ่ายพูดไว้นั้นเป็นเรื่องจริง คนที่อยากใส่ร้ายป้ายสีพวกเธอถ้ายังมารุกรานหมู่บ้านคืนนี้ ก็เท่ากับช่วยล้างข้อกล่าวหาให้พวกเธอเอง นั่นยิ่งดีที่สุด
แต่ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น พวกเธอก็คงต้องหาวิธีอื่น
ยังไงก็ไม่มีทางปล่อยให้ถูกขังอยู่แบบนี้ต่อไปได้!
ฝั่งเซี่ยหลียุติการประชุมแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันไป
ชวงชิงกับพวกถูกเชือกผูกมัดทั้งคืน ตอนเช้าวันรุ่งขึ้นต่างรู้สึกว่าร่างกายไม่ใช่ของตัวเอง ทั้งตัวชาและบวมไปหมด และเช่นเดียวกับเซี่ยหลีและพวก ต่างหวังใจให้ผลลัพธ์เป็นแบบหลัง
เพียงแต่เชือกที่ผูกไว้ไม่มีทางแก้ออกได้ ทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวก ทรมานอยู่ไม่น้อย