เซี่ยหลีและพวกไม่แคร์เสียงครวญครางของคนกลุ่มนั้นเลย พุ่งตรงออกจากโรงแรมไป ก้าวสามทีเท่าก้าวสองทีวิ่งไปที่รถคันหนึ่งซึ่งจอดอยู่แถวนั้น
ในมือของเซี่ยหลีมีลวดเหล็กเส้นเล็ก ๆ หมุนเบา ๆ ที่ลูกล็อกรถแค่ครั้งเดียว ประตูรถก็เปิดออกทันที
คนอื่น ๆ ก็ใช้วิธีเล็ก ๆ น้อย ๆ เปิดล็อกประตูรถกันหมด
ระหว่างที่พวกทหารองครักษ์กำลังขึ้นรถ เซี่ยหลีก็ดึงขดลวดจุดระเบิดออกมา ต่อสายไฟสองเส้นเข้าด้วยกันเบา ๆ
ประกายไฟฟ้าแลบพรืดเสียงดังแปร๊ด
เซี่ยหลีแม้แต่พลังพิเศษยังไม่ทันได้ใช้ รถก็สตาร์ทแล้ว
"เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง!"
เสียงปิดประตูรถดังต่อเนื่องสามครั้ง เซี่ยหลีวางมือสองข้างบนพวงมาลัย เหยียบคันเร่งลงถึงพื้น
รถทั้งคัน "ซิ่ง—!" พุ่งทะยานออกไปทันที
อย่าดูว่ารถคันนี้โบราณ เพราะมันเป็นรถแบรนด์ประเทศอินทรีอย่างถูกต้องตามกฎหมาย แถมยังเป็นรุ่นใหม่เพียงสองปีหลัง ความเร็วไม่แพ้รถที่เซี่ยหลีดัดแปลงเอาเลย
คันเร่งหนึ่งครั้งของเซี่ยหลี ทำให้ความเร็วพุ่งเข้าใกล้ 270 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
ตอนนี้ทุกคนต่างรู้ว่ากำลังหลบหนี ขับเร็วสุดก็ไม่มีปัญหาอะไร จึงไม่มีใครรู้เลยว่าคนขับนั้นน่ากลัวแค่ไหน
ส่วนอีกด้านหนึ่ง หน้าโรงแรม
ระเบิดน้ำมันก๊าดหลายขวดถูกขว้างออกไปและระเบิดออกในพริบตา เศษกระจกปลิวกระจายไปทั่ว น้ำมันก๊าดที่ลุกไหม้ก็แตกกระเซ็นไปทุกทิศ คนจำนวนมากมีประกายไฟติดอยู่ตามตัว
เสียงกรีดร้องของคนทั้งหมวดดังขึ้นไม่ขาดสาย ต่างกระโดดโลดเต้นอยู่กับที่ตบไฟที่ติดอยู่ตามตัว
แต่เปลวไฟที่ผสมน้ำตาลกับน้ำมันแบบนี้ไม่ใช่จะดับได้ในทันที แม้ดับได้ บาดแผลบนผิวหนังก็ไม่ได้แค่น้ำร้อนลวกหรือน้ำมันกระเด็นใส่