หลังจากถูกเซี่ยหลีกดดันจนไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว ผู้อำนวยการเซี่ยจึงต้องโทรหาผู้บังคับบัญชาเพื่อขอคำแนะนำว่าต่อจากนี้ควรทำอย่างไรต่อ พร้อมทั้งยังไปหาผู้กำกับการเมืองกองพลหวงเป็นการส่วนตัวอีกครั้ง หวังว่าท่านจะช่วยเกลี้ยกล่อมเซี่ยหลีให้เปลี่ยนใจ อย่าออกจากตำแหน่งหน้างานไป
ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายองค์กร ผู้กำกับการเมืองกองพลหวง หรือบรรดาคนที่หวังให้วงการวิทยาศาสตร์ของหัวเซี่ยพัฒนารุดหน้าอย่างก้าวกระโดด ต่างก็เห็นพ้องต้องกันว่าอยากให้เซี่ยหลียังอยู่หน้างานเพื่อรับใช้ชาติ
บางคนไม่เข้าใจว่าทำไมเซี่ยหลีมีความสามารถแบบนี้แล้วกลับไม่มุ่งมั่นไต่เต้า บางคนก็โทษว่าเธอไม่มีอะไรจริงจัง ไม่รักชาติ บางคนก็คิดว่าอายุยังน้อยแค่นี้ก็อยากเกษียณแล้ว เป็นผู้ทำงานที่ไม่ดี ขาดจิตใจอดทนเหนื่อยยาก ไม่สมควรได้รับสวัสดิการระดับสูงจากรัฐ และบางคนก็มองว่าเซี่ยหลีหลงตัวเอง อวดดีเพราะเป็นที่โปรดปราน ตั้งใจแกล้งทำเรื่องวุ่นวายเพื่อแสดงให้เห็นว่าตัวเองสำคัญแค่ไหน ถึงได้เถียงจะเกษียณขนาดนั้น
มีเพียงกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้นที่มองว่าถ้าเซี่ยหลีถอยออกจากตำแหน่งหน้างานไปทุ่มเทให้กับการศึกษา ทำให้ฮวาเซี่ยมีนักวิจัยเพิ่มขึ้นอีกมากมาย ก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร
แต่ไม่ว่าทุกคนในใจจะคิดอย่างไร ปริศนาที่เผชิญหน้าตอนนี้ก็คือ เซี่ยหลีคนนี้ดื้อรั้นสุดหัวใจ ตั้งใจเกษียณแต่เพียงอย่างเดียว ไม่ยอมทำงานต่อเด็ดขาด พวกเขาจึงต้องหาวิธีให้เธอยอมอยู่ต่อที่หน้างานให้ได้
แม้เพียงเป็นการถ่วงเวลาก็ยังดี
ฝ่ายเซี่ยหลีเองหลังปิดฉากคำขาดไปแล้ว ก็ไม่สนใจอีกต่อไปว่าผู้อำนวยการเซี่ยจะคิดยังไง
ถึงตอนนั้นถ้ายังไม่ปล่อยให้เธอไปจริง ๆ เธอก็จะแอบเดินทางไปเองเงียบ ๆ