ลู่ติ้งหยวนยืนอยู่กลางลานซ้อม ฟังถ้อยคำของเซี่ยหงฉีจบอย่างเงียบงัน ใจขุ่นมัวขึ้นเล็กน้อย แต่ใบหน้ากลับไร้ความรู้สึกมากยิ่งกว่าเดิม
ด้วยนิสัยของพี่ชายคนนี้ของภรรยาเขา พูดอยู่ไม่กี่ประโยคก็ต้องมีบ่นว่าร้ายภรรยาเขาสักสองสามประโยคเป็นประจำ ก็แล้งที่ภรรยาของเขาจะเกลียดชังพี่ชายคนนี้
แม้เขาจะไม่เชื่อโดยสนิทใจว่าคนคนนี้จะเปลี่ยนนิสัยได้จริง แต่เขาก็ไม่สงสัยเลยว่าถ้อยคำของเซี่ยหงฉีนี้ออกมาจากใจจริง
อย่างน้อยในตอนนี้ เจตนาที่เซี่ยหงฉีอยากประสานสัมพันธ์กับเซี่ยหลี่นั้นเป็นความจริง
ลู่ติ้งหยวนเอ่ยขึ้น "เซี่ยหลี่เป็นคนให้ความสำคัญกับความผูกพัน"
เซี่ยหงฉีมองไปที่ลู่ติ้งหยวนด้วยความงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมลู่ติ้งหยวนถึงเอ่ยประโยคนี้ขึ้นมาเฉย ๆ
หมายความว่าน้องสาวเขาให้ความสำคัญกับความผูกพัน ดังนั้นโอกาสประสานสัมพันธ์กับน้องสาวจึงยังมีอยู่งั้นรึ? แต่เฮ้ย นี่มันคงเข้าใจน้องสาวของเขาผิดแล้วกระมัง เขาตั้งใจจริงอยากประสานสัมพันธ์กับน้องสาวมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ครั้งไหนบ้างที่ไม่โดนตบตี?
ลู่ติ้งหยวนไม่ต้องการให้เซี่ยหงฉีตอบรับ จึงกล่าวต่อไป "นางดีต่อคนรอบตัวเสมอ และให้ความรู้สึกดี ๆ อย่างจริงใจ ถึงขั้นเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขาได้
ดังนั้นนางก็หวังว่าคนที่นางให้ความรู้สึก จะตอบแทนนางด้วยความรู้สึกแบบเดียวกัน ถ้าทำไม่ได้ นางก็ยินดีจะไม่เอาเลยดีกว่า"
แม้ปกติลู่ติ้งหยวนจะพูดน้อย และไม่เคยแทรกแซงวงสังคมของเซี่ยหลี่ แต่เขามองเห็นทุกอย่างอยู่ในสายตาตลอด
ไม่ว่าจะเป็นสมาชิกตระกูลเซี่ยไม่กี่คนที่เซี่ยหลี่ใส่ใจ หรือเพื่อนสมัยเด็กของเซี่ยหลี่ เซี่ยหลี่พร้อมสละชีวิตเพื่อปกป้องพวกเขา และในทางกลับกัน คนเหล่านี้ก็พร้อมปกป้องนางด้วยชีวิตเช่นกัน