เซี่ยหลีต่อรองกับเจี่ยวเตียวจบก็เดินทางออกจากที่นั้นทันที
เจี่ยวเตียวนับเป็นพ่อค้ายาเสพติดที่ฝ่าฟันมาทุกขั้นเชิงในหมู่คนไร้ศีลธรรม จะเป็นไปได้อย่างไรที่ต่อรองเสร็จแล้วจะตบไหล่เซี่ยหลีแล้วตะโกนว่า "ลูกผู้ชายพูดแล้วต้องเป็นคำ ม้าสี่ตัวก็ไม่อาจไล่ตามทัน ฉันเชื่อคำสัญญาของคุณ นี่ของ คุณไปได้แล้ว" แบบนั้น
ความน่าเชื่อถือระดับนี้มักมีแต่ในหมู่นิกายธรรมะเท่านั้น ลัทธิมารไม่เคยยึด "มารยาท" แบบนี้หรอก
หลักฐานชิ้นสำคัญที่สุดในการโค่นลู่ติ้งหยวน เขาส่งให้ฝ่ายหัวเซี่ยไปแล้วจริง ๆ แต่รายชื่ออื่น ๆ ที่เซี่ยหลีต้องการนั้น เขากลับไม่ได้ส่งมอบให้เธอทันที
หากร่วมมือกับเซี่ยหลีไว้ว่า เมื่อเธอกลับไปถึงชายแดนหัวเซี่ยแล้ว เขาค่อยส่งคนไปมอบรายชื่อนั้นให้ที่เส้นชายแดน
ความคิดกลัวว่าเซี่ยหลีจะเอาของแล้วหนีไปนั้น แสดงออกมาชัดเจนนัก
ยิ่งไปกว่านั้น เซี่ยหลีก็ไม่ได้อยากอยู่ประเทศเมี่ยนต่อจริง ๆ อยู่แล้ว เหตุผลหนึ่งคือลู่ติ้งหยวนใกล้จะได้รับการปล่อยตัวแล้ว เหตุผลสองคือลูกนากตัวน้อยอยู่ที่บ้านมานานขนาดนั้นย่อมต้องคิดถึงแม่ และอีกอย่างคือพ่อของเธอที่บ้านคงโกรธจนตัวร้อนผ่าวไปแล้ว
พอลู่ติ้งหยวนออกมาแล้ว ถ้าเธอไม่อยู่บ้าน เขาต้องรีบตามหาเธอเป็นแรกแน่นอน
พ่อค้ายาเสพติดหัวโจกในประเทศเมี่ยนที่ไม่เคยรู้จักมักคุ้นกันมาก่อน จะสำคัญไปกว่าครอบครัวของเธอได้ยังไง?
ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ไม่คุ้มที่จะทำให้เธอต้องละทิ้งชีวิตสุขสบายในบ้านของตัวเอง มาอยู่ที่นี่เก็บงานเกมส์กันทุกวัน
หรือเธอจะกวาดล้างกลุ่มค้ายาเสพติดขนาดยักษ์นี้ให้หมดสิ้นได้จริง?
นั่นมันต้องใช้แรงกันมากแค่ไหน?
บนถนนลูกรังที่ปูลาดได้ค่อนข้างเรียบเส้นหนึ่งจากประเทศเมี่ยนมุ่งสู่หัวเซี่ย รถยนต์คันหนึ่งพุ่งทะยานไปยังเขตชายแดนหัวเซี่ย
