ฮาร์พี้กล่าวว่า “ถ้าเธออยากช่วยไอ้คนชั่วอย่างลู่ติ้งหยวน ฉันปล่อยเขาให้ได้ แต่เรื่องรายชื่อกับคนพวกนั้นไม่ได้
ถ้าฉันเผยแผนการจัดวางคนที่ร่วมมือกันทั้งหมดให้เธอรู้ ไม่ต้องพูดถึงว่าลูกน้องของฉันภายหลังจะไม่ยอมทำงานกับฉันอีก แค่การที่หมู่บ้านของฉันจะไม่มีที่ยืนอยู่ก็ไม่ไหวแล้ว”
เรื่องกระต่ายตาย จิ้งจกเศร้า คนหัวเซี่ยเข้าใจ คนเมี่ยนก็เข้าใจเช่นกัน
ฮาร์พี้ใช้ภาษาหัวเซี่ยที่พูดได้อึดอัดนิด ๆ ปฏิเสธเซี่ยหลีไปตรง ๆ
แต่เซี่ยหลีไม่สะทกสะท้านกับสีหน้าเย็นชาของเขาเลย “ฉันไม่มีข้อเรียกร้องอื่นกับคุณ ถ้าคุณไม่ยอม เราก็ไม่ต้องคุยกันต่อ
ถ้าวันนี้จุดสงครามกับฉันจริง ๆ ที่นี่ คนอื่นเป็นยังไงฉันไม่รู้ แต่พวกคุณที่ยืนอยู่ใกล้ฉันทั้งหมดต้องตาย”
การยืนตำแหน่งในตอนนี้ ยิ่งยืนหน้ายิ่งบ่งบอกฐานะสูง ซึ่งสะดวกต่อการโจมตีเป็นอย่างยิ่ง
น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่งเกินไป เหมือนพ่อค้าขายราคาเด็ดขาดที่ไม่มีแม้แต่โอกาสต่อรอง ยิ่งทำให้อีกฝ่ายโมโหขึ้นมาในใจพลุ่ก ๆ
อินทรีฮาร์ปีกับพวกล่าถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่ตั้งใจ เพื่อกันเหนียวเผื่อเซี่ยหลีจะเกิดอารมณ์วูบวาบขึ้นมากลางคัน แล้วออกอาการบ้าคลั่งเพื่อความบันเทิงของทุกคน