เซี่ยหลีทำงานมาทั้งวัน พอตกเย็นก็พกแผนที่คิดขึ้นมาในช่วงเวลาว่างติดตัวไปด้วย ไปพร้อมกับลู่ติ้งหยวนที่อู่ต่อเรือ
ระหว่างทาง เซี่ยหลีพูดกับลู่ติ้งหยวนว่า "วันนี้ฉันรับปากพี่สะใภ้ไป๋แล้วว่าจะไปถ่ายรูปให้คนอื่นๆ ต้องกลับเร็วหน่อย"
เธอรับปากจะไปถ่ายรูปให้ทุกคนแล้ว ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะนั่งมัวอยู่ที่อู่ต่อเรือทั้งคืนเหมือนอย่างที่เคย
ช่วงนี้ที่มีเวลามาหาข้อตกลงกับทุกคน ก็เพราะว่าเธอไม่ต้องเข้าเรียนภาคค่ำทุกวัน จึงฉวยโอกาสช่วงเวลานี้มาจัดการเรื่องที่จะเกิดขึ้นภายหลังให้เรียบร้อย
ลู่ติ้งหยวนพักอยู่หอพักโสด รู้แต่ว่าทุกคนที่ต้องไปสนามรบ วันนี้พูดกันว่าสองวันนี้จะไปถ่ายรูปกัน แต่ไม่รู้ว่าจะไปถ่ายที่ไหนกันแน่
พอได้ยินเซี่ยหลีพูดแบบนั้น ในใจก็เดาได้ประมาณหนึ่ง
"เธอจะไปถ่ายคนเดียวหรือ?"
"คนค่อนข้างเยอะ งั้นเดี๋ยวฉันไปด้วยกันกับเธอดีกว่า จะได้สลับกันพักบ้างถ้าเหนื่อย"
ยุคนี้ข้าวปลาอาหารยังแทบจะกินไม่ลง คนธรรมดาที่รู้จักกล้องถ่ายรูปก็มีน้อย ยิ่งกว่าคนที่ถ่ายรูปเป็นนั้นอีก