ปัง!
หมัดสุดท้ายของเย่เป่ยเฉินร่วงลง!
แผ่นเหล็กหนาห้าเซนติเมตร ถูกเขาทะลวงตรงๆ
ช่องว่างรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ถูกเขาตอกออกมาอย่างทุลักทุเล!
แผ่นเหล็กพุ่งเข้าไป ทุบโต๊ะทำงานตรงหน้าโคอิซึมิโคทาโร่พังยับเยิน
โทรศัพท์ตัดขาดทันที!
โคอิซึมิโคทาโร่เห็นหน้าเย่เป่ยเฉิน ขาสั่นจนแทบยืนไม่อยู่!
ชายผู้เป็นดั่งยมทูต ค่อยๆ เดินเข้าไปในบ้านที่มีกำแพงเหล็กกล้า
มีทางออกเพียงทางเดียว อยู่ด้านหลังของชายคนนั้น!
โคอิซึมิโคทาโร่สิ้นหวังอย่างสิ้นเชิง!
คาราซาวะคาซึโอะเหงื่อแตกพลั่ก ปรมาจารย์ยุทธ์แห่งแดนอาทิตย์อุทัยผู้นี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตบเข่าลงกับพื้นเสียงดังปัง ก้มศีรษะลง: "คุณเย่... ผมผิดไปแล้ว! ขอโทษ! เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผม ผมขอสาบานด้วยเกียรติของหัวหน้าตระกูลคาราซาวะ ขอแค่คุณปล่อยผมไป ตั้งแต่ตอนนี้ ผมจะรีบกลับแดนอาทิตย์อุทัยทันที! ชาตินี้จะไม่ก้าวเข้ามาในดินแดนมังกรอีกเด็ดขาด!"
"คาราซาวะคาซึโอะ นาย...!"
โคอิซึมิโคทาโร่ตะลึงงัน
คาราซาวะคาซึโอะหัวเราะเย็น: "โคอิซึมิโคทาโร่ ดินแดนมังกรมีสุภาษิตโบราณว่า ผู้ที่รู้จักกาลเทศะคือผู้ที่ฉลาด!"
"ฝีมือของคุณเย่เหนือมนุษย์!"
"บางที... อาจถึงขั้นปรมาจารย์ใหญ่แล้ว!"
ปรมาจารย์ใหญ่!
โคอิซึมิโคทาโร่ตัวสั่นเทิ้ม!
นักยุทธ์เมื่อก้าวเข้าสู่ขั้นปรมาจารย์ใหญ่ ย่อมสามารถติดอันดับ 200 แรกของตารางปรมาจารย์แห่งเอเชียได้แน่นอน!
นี่มันความหมายอะไร?
ก็คือ ต่อให้เป็นที่ 200!
ทั่วทั้งเอเชีย มีเพียง 199 คนที่แข็งแกร่งกว่านาย!
เอเชียมีประชากรเกือบสองพันล้านคน ผู้แข็งแกร่ง 200 อันดับแรกเหล่านี้ สามารถควบคุมความเป็นความตายของคนธรรมดาได้อย่างสิ้นเชิง