"ท่านจวิน ช่วยข้าด้วย!"
โคอิซึมิโคทาโร่ โคทาโร่ เงยหน้าขึ้น มองเหมือนเห็นญาติผู้ใหญ่จนน้ำตาไหลด้วยความตื้นตัน
ชายหนุ่มคนหนึ่ง เดินเอามือไพล่หลังเข้ามา
เบื้องหลังเขา ยังตามมาด้วยบริวารกลุ่มใหญ่!
พวกมหาเศรษฐีที่มีความร่วมมือกับสมาคมพ่อค้าญี่ปุ่นก็เดินตามมาด้วย
หวังฟู่กุ้ย เศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งอำเภอเจียงสุ่ย ประธานบริษัทยงเซิ่งมอเตอร์แห่งเจียงหนาน ผู้จัดการหลินแห่งโรงแรมห้าดาวจิ่นหยวน ต่างก็อยู่ในนั้นด้วย
คนพวกนี้ เย่เป่ยเฉินล้วนเคยพบในงานเลี้ยงวันเกิดของอ๋องเจียงหนานมาก่อน!
ส่วนหลินหยานผู้จัดการนั่น เมื่อวานเย่เป่ยเฉินก็เพิ่งไปคฤหาสน์ของนางมา
โจวเทียนเฮ่าหน้าซีด ถูกคนกลุ่มหนึ่งรุมล้อมอยู่
เห็นได้ชัดว่า เขาถูกควบคุมตัว!
"จวินอู๋ฮุ่ย?" เย่เป่ยเฉินจำชายหนุ่มตรงหน้าได้
ไม่นานมานี้ เขาเคยไปโรงแรมของศิษย์พี่คนที่สิบ เพื่อจะจับตัวนาง!
แต่น่าเสียดาย กลับพ่ายแพ้ให้กับกุ่ยอิ่งและหานเม่ยที่อยู่ข้างกายศิษย์พี่คนที่สิบ ต้องล่าถอยไปอย่างอดสู
วันนี้ จวินอู๋ฮุ่ยกลับปรากฏตัวอีกครั้ง!
จวินอู๋ฮุ่ยสวมชุดลำลอง ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสงบนิ่ง พูดว่า "เย่เป่ยเฉิน วันนั้นเจ้าไปอยู่ที่โรงแรมจริงๆ ด้วยสินะ! วันนั้นข้าพาเจ้าไปไม่ได้ แต่วันนี้ เจ้ายังจะมาก่อเหตุต่อหน้าข้าอีกหรือ?"
"อย่างไร จะยุ่งเรื่องชาวบ้านหรือ?"
สีหน้าเย่เป่ยเฉินเย็นชาลง
จวินอู๋ฮุ่ยกวาดตามองโคอิซึมิ โคทาโร่ "คนผู้นี้ ตอนนี้เป็นรองประธานสมาคมพ่อค้าญี่ปุ่น ส่วนโทกุงาวะ มาซาโอะ ทูตแห่งเกาะญี่ปุ่นประจำเมืองจงไห่ คือประธานสมาคม! ตระกูลจวินของข้า มีการค้าขายกับสมาคมพ่อค้าญี่ปุ่น หากเจ้าฆ่าเขา ธุรกิจของตระกูลจวินจะได้รับผลกระทบ"