หยูโย่วเวยขมวดคิ้ว: "คุณหมายความว่ายังไง?"
"ตระกูลจ้าวเป็นตระกูลใหญ่ ปฏิบัติตามกฎหมาย คุณทำลายล้างตระกูลจ้าว ยังมีเหตุผลอีกหรือ?"
"ตระกูลจ้าวปฏิบัติตามกฎหมาย? ฮ่าๆๆๆ!"
เย่เป่ยเฉินราวกับได้ยินเรื่องตลกที่ตลกที่สุดในโลก: "ห้าปีก่อน ครอบครัวผมสามคน พ่อ แม่ และพี่ชาย ถูกคนของอ๋องเจียงหนานบุกเข้ามาฆ่าตาย!"
"ตระกูลจ้าวส่งนักสู้ไล่ล่าผมสามเดือน ผมหนีขึ้นฟ้าก็ไม่มีทาง ลงดินก็ไม่มีประตู! คุณบอกว่าตระกูลจ้าวปฏิบัติตามกฎหมาย?"
"หน่วยมังกรของคุณ ไม่ใช่หน้าที่ปกป้องคนธรรมดาจากการรังแกของนักสู้หรือไง?"
"ตอนที่ครอบครัวผมเกิดเรื่อง หน่วยมังกรของคุณอยู่ที่ไหน?" เย่เป่ยเฉินเอ่ยอย่างขบขัน
ในใจของเขากลุ่มความโกรธที่ไร้เหตุผลก่อตัวขึ้น!
พ่อแม่และพี่ชายของเขาตายไปอย่างกับมด!
ไม่ทิ้งระลอกคลื่นแม้แต่น้อย!
ตอนนี้เขากลับมาแก้แค้น กลับถูกมองว่าเป็นผู้ก่อการร้าย!
หยูโย่วเวยแสดงความตกใจ: "อะไรนะ ยังมีเรื่องแบบนี้ด้วย?"
"ฮ่าๆๆ อ๋องเจียงหนานปิดฟ้าด้วยมือข้างเดียว คุณจะบอกว่าคนในหน่วยมังกรของคุณไม่รู้เรื่อง?"
เย่เป่ยเฉินหัวเราะ
หยูโย่วเวยลังเลมองเย่เป่ยเฉิน
"แต่ละพื้นที่มีขุนนางใหญ่ เจียงหนานควรจะอยู่ใต้การดูแลของเทพสงครามหลิงเฟิง เรื่องนี้ หน่วยมังกรของเราไม่เคยได้ยินมาก่อนจริงๆ"
"กลับหน่วยมังกรกับฉัน แล้วรายงานเรื่องนี้ให้หัวหน้าของฉันฟัง!"
"เราจะไม่ปล่อยอันธพาลสักคน และจะไม่กล่าวโทษคนดีสักคน"
หยูโย่วเวยสีหน้าจริงจัง: "ถ้าสิ่งที่คุณพูดเป็นความจริง งั้นเทพสงครามหลิงเฟิงอาจจะปกปิดความจริงจากเบื้องบนจริงๆ!"