จงไห่ ตระกูลจวิน
ภายในโถงใหญ่เงียบสนิท แทบทุกคนระดับสูงของตระกูลจวินมารวมตัวกันอยู่ที่นี่
ศพของจวินอู๋ฮุ่ยถูกส่งกลับมาด้วยเครื่องบิน
หัวระเบิดออกโดยตรง สภาพศพน่าสลดยิ่งนัก!
หญิงวัยกลางคนสวมเสื้อผ้าหรูหรา ใบหน้าคล้ายคลึงกับจวินอู๋ฮุ่ยอยู่สามสี่ส่วน ร้องไห้แทบขาดใจ “อู๋ฮุ่ย... ลูกแม่... อู๋ฮุ่ยตายแล้ว ลูกชายแม่ตายแล้ว!”
“เย่เป่ยเฉิน เป็นเขาที่ฆ่าลูกชายฉัน!”
“อู๋ฮุ่ย ลูกตายอย่างทรมานนักหรือ! อีกทั้งยังไร้ซึ่งร่างที่สมบูรณ์ เย่เป่ยเฉิน! ฉันจะฆ่าแก!!!” จวินเหวินจิงหมอบอยู่บนศพของลูกชาย
จวินอู๋ฮุ่ยตายแล้ว!
สำหรับตระกูลจวินแล้ว เรื่องนี้ช่างเป็นฟ้าผ่าลงกลางใจ!
ทุกคนในตระกูลจวินรู้ดีว่า จวินอู๋ฮุ่ยเป็นลูกนอกสมรสของเทพสงครามหลิงเฟิง
และด้วยความสัมพันธ์นี้เอง ทำให้เทพสงครามหลิงเฟิงหนุนหลังตระกูลจวิน ทำให้ตระกูลจวินนั่งแท่นตระกูลอันดับสองของจงไห่ได้อย่างมั่นคง รองจากตระกูลหานเท่านั้น
ทว่าบัดนี้ จวินอู๋ฮุ่ยตายแล้ว!
อากาศทั่วทั้งตระกูลจวินแทบจะแข็งเป็นน้ำแข็ง
ทุกคนกลั้นหายใจกันเงียบกริบ!
มีเพียงเสียงของจวินเหวินจิงเท่านั้นที่ดังก้องอยู่ในโถงใหญ่
“เหวินจิง!”
ทันใดนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น
ทุกคนในตระกูลจวินพากันหันไปมองยังหน้าประตูโถงใหญ่
ชายวัยกลางคนผมสั้นเกรียน สวมชุดเกราะสงคราม เดินเข้ามาอย่างองอาจผ่าเผย
ชั่วขณะที่เห็นชายผู้นี้ รูม่านตาของทุกคนในตระกูลจวินก็หดตัวลงอย่างรุนแรง!
จวินเหวินจิงลุกขึ้นยืน พุ่งเข้าไปหาชายคนนั้นอย่างบ้าคลั่ง!
“เพี๊ยะ!”
ฝ่ามือหนึ่งฟาดลงบนใบหน้าของชายคนนั้น
กังวานใสยิ่งนัก!