เย่เป่ยเฉินมองดูแฟ้มเอกสารในมือ ซึ่งบันทึกรายละเอียดของคดีเมื่อห้าปีก่อนไว้อย่างชัดเจน
หานเยว่บรรยายไว้ในซองเอกสารที่ส่งให้เย่เป่ยเฉินว่า นี่คือคดีโจรกรรมโดยการบุกรุกบ้าน
ฆาตกรได้รับโทษไปแล้ว!
แม้คนทั้งเจียงหนานจะรู้ว่า ครอบครัวเย่สามคนถูกนักยุทธ์ฆ่าตาย
ในหอจดหมายเหตุของเจียงหนาน ครอบครัวเย่เป่ยเฉินสี่คน อย่างน้อยในเอกสารทางราชการ ก็ตายด้วยน้ำมือโจรกลุ่มหนึ่ง
ใช่แล้ว!
สี่คน!
นอกจากพ่อแม่กับพี่ชายคนโตแล้ว
เอกสารของเย่เป่ยเฉินก็ถูกบันทึกไว้อย่างละเอียดในนั้น
อายุการตายของเขาหยุดอยู่ที่สิบแปดปี
“ฉันสืบมาแล้ว คนที่ลงมือคืออ๋องเจียงหนานและตระกูลจ้าว” หานเยว่เอ่ยเสียงเบา “แต่ตระกูลจ้าวไม่ใช่ตัวการที่แท้จริง! จ้าวเอ้อเฉินแค่รับหน้าที่เก็บกวาดปลายทาง แล้วก็ฮุบทรัพย์สินบางส่วนของตระกูลเย่ไป แค่นั้น”
“เอกสารชิ้นนี้ อ๋องเจียงหนานจ้างคนทำขึ้นมา ฉันตรวจสอบแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลย”
“ส่วนเครือข่ายความสัมพันธ์อื่นๆ อยู่ในเอกสารหมดแล้ว ผู้ถวายงานระดับฟ้าสองคนของอ๋องเจียงหนาน คนหนึ่งชื่อหงเซี่ยว อีกคนชื่อหงอู่ ตายด้วยน้ำมือคุณทั้งคู่”
“เราสืบประวัติอ๋องเจียงหนานด้วย เขารับราชการทหารสี่สิบสองปี ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับตระกูลเย่”
“เขาประจำการอยู่เจียงหนานสิบห้าปี ก็ไม่มีความขัดแย้งกับตระกูลเย่เช่นกัน!”
“ตระกูลเย่เมื่อห้าปีก่อนเป็นแค่ครอบครัวฐานะดี ไม่ถึงขั้นร่ำรวย จะไปมีเรื่องบาดหมางกับอ๋องเจียงหนานได้อย่างไร?”
“แต่เมื่อห้าปีก่อน วันหนึ่ง ผู้ถวายงานสองคนของอ๋องเจียงหนานบุกเข้าไปในตระกูลเย่ จะว่าแค่ตระกูลเย่โชคร้ายเท่านั้นหรือ?”