เซี่ยรั่วเสวี่ยเองก็มีสีหน้าตกตะลึง ส่ายหน้าแล้วพูดว่า "ฉัน... ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเหมือนกัน!"
"ไม่รู้แล้วเธอจะไปนอนกับเขาเมื่อคืนนี้ได้ยังไง" ซุนเฉียนยกมือขึ้นกุมขมับ
เซี่ยรั่วเสวี่ยส่ายหน้า ใบหน้างามขึ้นสีแดงระเรื่อ: "อย่าพูดไร้สาระนะ เราก็ไม่ได้ทำอะไรกัน"
"ฉันไม่เชื่อหรอก! กลางคืนทั้งคืน แน่นอนว่าพวกเธอต้องทำอะไรกันไปหมดแล้วแหละ" ซุนเฉียนส่ายหน้า ไม่เชื่อเลยสักนิด แล้วก็ทำหน้ามโนฝันกลางวัน "พระเจ้า คิดไม่ถึงว่าชายในฝันของเธอจะเก่งกาจขนาดนี้ ถึงขนาดไปต่อกรกับอ๋องเจียงหนาน เทพสงครามหลิงเฟิง พวกนั้นได้เลยหรือ?"
"สุดยอดไปเลย!"
"รั่วเสวี่ย รีบบอกฉันหน่อยสิ เขามีที่มาอย่างไรกันแน่?"
"รีบบอกฉันเร็วเข้า" ซุนเฉียนตื่นเต้นจนหน้าซื่อหูตาแดง
เซี่ยรั่วเสวี่ยกลับมีสีหน้าสับสน ผู้ชายที่ตัวเองแอบชอบ เขามีที่มาอย่างไรกันแน่นะ?
...
ระยะทางสองชั่วโมงโดยรถยนต์ เครื่องบินใช้เวลาเพียงสามสิบนาทีก็ถึง
เพื่อป้องกันไม่ให้อีกฝ่ายสะดุ้งตกใจ เย่เป่ยเฉินจึงให้เครื่องบินลอยอยู่นิ่งในระยะห้าร้อยเมตรจากคฤหาสน์ตระกูลโจว
ห่างจากพื้นดินประมาณร้อยเมตร เย่เป่ยเฉินเปิดประตูห้องโดยสารอย่างไม่อดใจรอ
หานเยว่รีบพูดขึ้น: "ท่านหมอเย่ รอก่อนสิคะ ที่นี่สูงเป็นร้อยเมตร ท่าน..."
พูดยังไม่ทันจบประโยค หานเยว่ก็เห็นเย่เป่ยเฉินกระโดดลงไป!
กระโดดลงไปแล้ว!
เย่เป่ยเฉินกระโดดลงไปจริง ๆ ด้วย!
หานเยว่แทบจะตกใจช็อก!
นี่มันสูงเป็นร้อยเมตรนะ ความสูงขนาดนี้กระโดดลงพื้น ต่อให้เป็นปรมาจารย์ยุทธ์ก็ต้องตกตายอย่างอนาถ!