ชั่วขณะนั้น โลกทั้งใบก็เงียบสงบลง!
ทุกคนพากันหุบปาก เบิกตากว้าง ไม่กล้าเชื่อสายตา
ไซโตะ ฟุบะกิ ที่ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้าเย่เป่ยเฉิน ดวงตาแทบถลนออกมา ความเจ็บปวดทั้งกายช่างเล็กน้อยนัก เมื่อเทียบกับความหวาดกลัวที่เขากำลังเผชิญ ร่างกายสั่นเทิ้มไปทั้งตัว!
ชายวัยกลางคนจากสมาคมยุทธศาสตร์คนหนึ่ง ก้าวขึ้นไปทดสอบลมหายใจของหม่าลี่กั๋ว
แล้วหันไปส่ายหน้าให้ผู้อาวุโสซ่งเบา ๆ
"ตายแล้ว..."
รูม่านตาของผู้อาวุโสซ่งหดเกร็งลงทันที
เหล่าสมาชิกสมาคมยุทธศาสตร์ ต่างพากันถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว!
ทั่วทั้งงานเกิดเสียงฮือฮา!
"ตายแล้ว?"
"เฮือก—!"
เสียงสูดลมหายใจดังขึ้นระงม
"พระเจ้าช่วย! นั่นมันรองประธานสมาคมม้า!!!"
"รองประธานสมาคมม้าตายแล้ว? ตายด้วยหมัดเดียวของหนุ่มจากเจียงหนานแท้ ๆ หรือ? เมื่อห้าปีก่อนครอบครัวเขายังแตกสลาย ถูกอ๋องเจียงหนานตามล่า แต่วันนี้เขากลับชกคนตายได้อย่างง่ายดาย?"
เหล่าเศรษฐีเจียงเป่ย ต่างพากันตกตะลึงเป็นบ้าเป็นหลัง!
ตระกูลจ้าวถูกกวาดล้าง!
อ๋องเจียงหนานถูกสังหาร!
พวกเขาได้ยินชื่อ 'เย่เป่ยเฉิน' มานานแล้ว!
ชื่อของเย่เป่ยเฉิน ช่างก้องกังวานราวสายฟ้าฟาด
"ติ๊ด!"
"ติ๊ดติ๊ด—!"
"ตู๊ดตู๊ดตู๊ด!"
ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของเหล่าเศรษฐีเหล่านี้ ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
พวกเขารีบรับสาย
"อะไรนะ? สมาคมพ่อค้าญี่ปุ่นถูกกวาดล้างแล้ว!"
"จวินอู๋ฮุ่ยตายแล้ว ถูกเย่เป่ยเฉินฆ่า?!!!"
"บ้าจริง! จริงหรือเปล่าเนี่ย?"
"ฟ้าจะถล่มแล้ว!!!"
ด้วยเหตุผลเรื่องความล่าช้าของข้อมูล เหล่าเศรษฐีเหล่านี้จึงยังไม่รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นในเจียงหนานเป็นคนแรก
