หม่าลี่กั๋วและคนจากสมาคมยุทธแห่งเขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้ เดินเข้ามาทั้งหมด!
รวมแล้วกว่าสิบคน ล้วนเป็นปรมาจารย์ยุทธ!
พลังอำนาจนั้น กดดันให้ทุกคนหายใจไม่ทั่วท้อง!
ไซโตะ ฟุบะกิ อาสึกะเห็นหม่าลี่กั๋วและพวก ราวกับจับฟางเส้นสุดท้ายได้ จึงตะโกนเสียงดัง: "รองประธานม้า ช่วยข้าด้วย! เย่เป่ยเฉินคนนี้ เป็นอันธพาล!"
"เขาบุกเข้ามาในสระน้ำพุสุดสำราญ ฆ่าคนโดยไม่ลืมหูลืมตา!"
"ส่วนผู้หญิงสามคนที่เขาพูดถึง ข้าไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น!"
"รองประธานม้า โปรดช่วยพวกเราชาวญี่ปุ่นด้วย!"
"หรือว่าคนหลงกั๋วจะไร้เหตุผลถึงเพียงนี้?"
หม่าลี่กั๋วสีหน้าเคร่งขรึม เดินอย่างมีอำนาจ มองไปที่เย่เป่ยเฉินอย่างเย็นชา: "เย่เป่ยเฉิน ที่นี่คือเจียงเป่ย ไม่ใช่เจียงหนาน!"
เสิ่นเหอก้าวเข้ามาใกล้ อธิบายเสียงเบา: "ท่านเย่ เขาชื่อหม่าลี่กั๋ว!"
"รองประธานสมาคมยุทธแห่งเขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้"
หม่าลี่กั๋วมองเสิ่นเหอ หัวเราะเย็น: "เสิ่นเหอ เจ้าก็เป็นปรมาจารย์ในตารางจัดอันดับปรมาจารย์แห่งเอเชีย ยังยอมติดตามเด็กนี่อยู่หรือ?"
"ไม่เกี่ยวกับเจ้า!" เสิ่นเหอส่ายหน้า
"ปล่อยตัวต่ำ!" หม่าลี่กั๋วพูดอย่างขบขัน
เขาไม่พูดกับเสิ่นเหออีกต่อไป แต่หันมามองเย่เป่ยเฉิน: "ปล่อยท่านไซโตะ!"
น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยการข่มขู่อย่างเย็นชา!
มุมปากของเย่เป่ยเฉินเผยรอยยิ้มบาง ๆ: "เจ้าข่มขู่ข้า?"
"เย่เป่ยเฉิน ต่อให้ข่มขู่เจ้าแล้วยังไง ที่นี่คือเจียงเป่ย!" หม่าลี่กั๋วยืนเอามือไพล่หลัง