เย่เป่ยเฉินปรากฏตัวอย่างน่าเกรงขาม แบกโลงศพมาหนึ่งใบ เพื่อมาอวยพรวันเกิดให้อ๋องเจียงหนาน สร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งจวนอ๋อง
“ไอ้หนุ่มบ้านนอกมาจากไหน”
“มีคนส่งโลงศพให้อ๋องเจียงหนานเนี่ยนะ”
เศรษฐีและผู้มีอิทธิพลจากเจียงหนาน เจียงตง และจินหลิง ทยอยปรากฏกาย พากันตกตะลึงมองเย่เป่ยเฉินที่เดินเข้ามา
เย่เป่ยเฉินเดินเข้ามาทีละก้าว
ผู้บัญชาการกององครักษ์ของอ๋องเจียงหนาน ปรากฏกายออกมาทีละคน เพื่อขัดขวางเย่เป่ยเฉิน แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครสามารถต้านทานการโจมตีแม้แต่ครั้งเดียวของเขาได้เลย ล้มลงตายเกลื่อน เลือดนองทั่วจวนอ๋อง
ลานด้านนอกของจวนอ๋อง ล้วนเป็นผู้มีอิทธิพลที่มีฐานะธรรมดา
เฉพาะด้านในเท่านั้น ที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่ระดับสูงสุด
“อ๋องเจียงหนาน เมื่อห้าปีก่อน ครอบครัวของข้าสามชีวิตต้องดับสูญ เป็นฝีมือของที่ปรึกษาอาวุโสสองคนข้างกายท่าน ท่านจะไม่ให้คำอธิบายแก่ข้าหรือ”
“ตระกูลเย่ของข้าไปล่วงเกินอะไรท่าน ท่านถึงต้องทำการกวาดล้างถึงเพียงนี้”
“อ๋องเจียงหนาน หากวันนี้ท่านไม่ให้คำตอบแก่ข้า ก็จงให้ทั้งจวนของท่านร่วมหลุมศพไปด้วยกันเถิด” เย่เป่ยเฉินราวกับราชามารร้าย เมื่อเดินแต่ละก้าว ก็ทิ้งวาจาไว้หนึ่งประโยค
ทุกที่ที่ผ่านไป ไร้ผู้ใดขวางได้
ความโกลาหลที่เขาก่อขึ้น ในที่สุดก็ไปถึงด้านใน
ขณะนี้ ณ ปราสาทชั้นในสุดของจวนอ๋องเจียงหนาน ชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง กำลังนั่งอย่างสง่าผ่าเผยอยู่บนบัลลังก์สูงสุดในห้องโถงใหญ่
คนผู้นี้ก็คืออ๋องเจียงหนานนั่นเอง
ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย มีหนวดเครา นัยน์ตาทั้งคู่เปี่ยมพลังจิต เปี่ยมไปด้วยอำนาจโดยไม่ต้องเกรี้ยวกราด กระแสอำนาจของผู้อยู่เหนือผู้อื่นแผ่ซ่านออกจากร่างของเขา