"ใครคือจักรพรรดิหมัดแห่งหลงกั๋ว?"
"นี่คือหมัดปราบมังกรที่อาจารย์ของข้าสืบทอดให้!"
เย่เป่ยเฉินพ่นคำพูดออกมาประโยคหนึ่ง
เขากลับเป็นฝ่ายรุกเข้าหาเทพสงครามหลิงเฟิงอย่างไม่คาดคิด
เทพสงครามหลิงเฟิงแทบจะตกใจตาย เขาสูดลมหายใจเย็นเยียบ เผชิญหน้ากับการโจมตีของเย่เป่ยเฉิน ถอยร่นไม่หยุด: "เป็นไปไม่ได้! ใต้หล้านี้ มีเพียงจักรพรรดิหมัดแห่งหลงกั๋วเพียงผู้เดียวที่ใช้หมัดปราบมังกรได้!"
"เจ้าเรียนมาจากที่ไหน?"
"จักรพรรดิหมัดแห่งหลงกั๋วเป็นอาจารย์ของเจ้า?"
"เป็นไปไม่ได้!"
"มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด! ข้าเคยอยู่ใต้สำนักเขา อ้อนวอนถึงสามปี เขายังสอนข้าเพียงชุดหมัดพยัคฆ์หมอบ!"
"เจ้าจะเรียนรู้หมัดปราบมังกรได้อย่างไร?"
เทพสงครามหลิงเฟิงเหมือนถูกกระตุ้นอย่างมหาศาล
เขาตะคอกคำราม!
คำรามก้อง!
ความอิจฉาริษยาในใจ พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างไม่อาจหักห้าม
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย: "เย่เป่ยเฉิน ส่งตำราหมัดปราบมังกรออกมา!"
"ข้าไม่มีตำรา" เย่เป่ยเฉินส่ายหน้า
"เช่นนั้นเจ้าก็วาดท่าทั้งหมดให้ข้า!!!" เทพสงครามหลิงเฟิงแทบจะตื่นเต้นจนตาย น้ำเสียงเร่งรีบ สั่งการเย่เป่ยเฉิน
เย่เป่ยเฉินหัวเราะ!
"หลิงเฟิง เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร?" เย่เป่ยเฉินชกหมัดออกไปอีกครั้ง
ปัง!!!
เทพสงครามหลิงเฟิงแข็งแกร่งมาก พลังปราณโบราณอันยิ่งใหญ่พลุ่งพล่านออกมาจากภายในร่าง
หมัดของทั้งสองสัมผัสกัน คลื่นพลังกระเพื่อมกระจายออกไป!
"เป็นไปได้อย่างไร เจ้าเป็นปรมาจารย์ใหญ่? อายุยังไม่ถึงสามสิบ..."
"ไม่สิ ปรมาจารย์ใหญ่อายุยังไม่ถึงยี่สิบห้า?"
เทพสงครามหลิงเฟิงสูดลมหายใจเย็นเยียบ สั่นสะเทือนสุดขีด