"ทำไมล่ะ?"
เย่เป่ยเฉินชะงักไป
เพียงครู่เดียว เขาก็ขมวดคิ้ว แล้วอดถามไม่ได้
นี่คือเทพสงครามอันดับหนึ่งแห่งเขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้นะ!
ระดับปรมาจารย์ใหญ่!
ถือครองกองทัพนับล้าน!
คนใหญ่คนโตที่น่ากลัวขนาดนี้ กลับต้องคุกเข่าลงแทบเท้าเขา?
เพื่อรับใช้เขาเพียงคนเดียว?
เย่เป่ยเฉินทั้งแปลกใจ ทั้งดีใจเล็กๆ!
หากสามารถดึงหมื่นหลิงเฟิงมาเป็นพวกได้ ก็ถือเป็นทางเลือกที่ดีไม่น้อยสำหรับเขา
หมื่นหลิงเฟิงสูดหายใจลึก พูดอย่างเคร่งขรึม: "ผู้คนล้วนรู้ว่าข้าคือเทพสงครามหลิงเฟิง แต่กลับไม่มีใครรู้ว่า ข้ามีเพียงชื่อเทพสงคราม แต่ไร้ซึ่งตัวตนของเทพสงคราม"
"ตระกูลใหญ่สี่ตระกูลในจินหลิง ตระกูลหาน ตระกูลจวิน และตระกูลอื่นๆ ในจงไห่"
"สมาคมยุทธศาสตร์แห่งเขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้ในเจียงเป่ย ล้วนเป็นพลังระดับสุดยอด!"
"ข้าโอ้อวดว่ามีกองทัพนับล้าน แต่ข้าจะเอาทหารล้านนายไปต่อกรกับคนพวกนี้จริงๆ หรือ?" หมื่นหลิงเฟิงยิ้มเจื่อนๆ อย่างจนใจ
เขาเป็นเทพสงคราม!
แต่ความสามารถทั้งหมดกลับถูกยึดอำนาจไปหมด
เย่เป่ยเฉินพยักหน้าเล็กน้อย เข้าใจความยากลำบากในตอนนี้ของหมื่นหลิงเฟิง: "ต่อให้เจ้าตามข้า มันจะมีประโยชน์อะไร?"
"จะมีประโยชน์ไม่ได้อย่างไร?"
หมื่นหลิงเฟิงตื่นเต้นขึ้นมาทันที ดวงตาเปล่งประกาย พูดว่า: "ท่านเย่ อายุยังน้อย แค่อายุ 23 ปี ก็มีพลังเหนือปรมาจารย์ใหญ่แล้ว!"
"หากวันใด พลังของท่านเหนือปรมาจารย์ใหญ่ หลงกั๋วที่เป็นเวทีเล็กๆ แห่งนี้ ยังไม่พอให้ท่านได้โชว์ฝีมือเลย!"
"ข้าหมื่นหลิงเฟิง แม้ถูกขนานนามว่าเทพสงคราม แต่ทั้งชีวิตนี้ กลับถูกจำกัดอยู่แค่เขตการปกครองตะวันออกเฉียงใต้ มีเพียงการติดตามท่านเท่านั้น บางทีอาจมีโอกาสได้แสดงความสามารถอย่างเต็มที่!"