“อะไรนะ?”
ทั่วทั้งงานถึงกับตกตะลึง!
แม้แต่เว่ยเยียนหรานก็คาดไม่ถึงว่าเย่เป่ยเฉินจะกล้าพูดเช่นนี้
บ้า!
บ้าที่สุด!
‘นี่คือท่านฉินนะ! สูงส่งกว่าปู่ของข้าเสียอีก เขากล้าได้อย่างไรกัน? เขาโง่หรือมีเบื้องหลัง? นิสัยแบบนี้ เหล่าลูกหลานตระกูลใหญ่ในเมืองหลงเทียบไม่ติดแม้แต่เศษเสี้ยว!’ เว่ยเยียนหรานคิดด้วยความสั่นสะเทือนในใจ
“เด็กคนนี้เป็นใคร?”
“เย่เป่ยเฉิน เขาชื่อเย่เป่ยเฉิน!!!”
เศรษฐีใหญ่ในเมืองหลงหลายคนจดจำชื่อนี้ไว้อย่างลึกซึ้ง
“คุณหลี่ เด็กหนุ่มคนนี้น่ากลัวจริง!” ชายวัยกลางคนในชุดสูทแพงกล่าวขึ้น
คุณหลี่พยักหน้า: “ใครว่าไม่ล่ะ! คุณหวัง บุคลิกแบบนี้ พวกเรานับถือจริงๆ!”
ชายหนุ่มในที่นั้น เผชิญหน้ากับฉินเจียงเฉิน โดยไม่เสียทีแม้แต่น้อย!
ฉินหรงอานหนังตากระตุกอย่างรุนแรง!
“นี่... เขา... เขากล้าได้อย่างไร?” อู๋ไป่ซุ่นแทบขวัญแตก
หลังของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ!
โทกุงาวะ มาซาโอะ รูม่านตาหดวูบ เขารีบพูด: “ท่านฉิน ข้าเทียนเสินเซ่อกับตระกูลฉินนั้นคบหาดีกัน ท่านจะนิ่งดูดายไม่ได้!”
“อีกอย่างเย่เป่ยเฉินฆ่าหลานของท่าน นี่คือแค้นเลือด จะปล่อยไปไม่ได้เด็ดขาด!”
โทกุงาวะ มาซาโอะ เป่าหูข้างๆ ฉินเจียงเฉิน
ฉินเจียงเฉินเดือดพล่านไปทั้งร่างแล้ว!
หน้าดำทะมึนน่ากลัว เขานึกไม่ถึงว่าเย่เป่ยเฉินจะอวดดีถึงเพียงนี้!
เขาบอกฐานะแล้วแท้ๆ
ใครที่สมองปกติจะกล้าพูดกับเขาแบบนี้?
“ดี! ดี! ดีมาก!”
ฉินเจียงเฉินหัวเราะเย้ย: “แม่ทัพเก้าเมือง เด็กคนนี้จะจัดการอย่างไร เจ้ารู้ดีใช่ไหม?”