"คิดจะฆ่าคนญี่ปุ่นตามอำเภอใจอย่างนั้นหรือ? เจ้าคิดว่าคนญี่ปุ่นเป็นอะไร?" โทกุงาวะ มาซาโอะ ตะโกนลั่น
เย่เป่ยเฉินยิ้ม: "คนญี่ปุ่นอย่างพวกเจ้า ยังจะเรียกตัวเองว่า 'คน' ได้อีกหรือ?"
"หรือพวกเจ้าคิดว่ามีมือมีเท้ามีหัว ก็เรียกว่า 'คน' ได้?"
"จะเอาหมูหมาไปเปรียบพวกเจ้า ก็ยังดูหมิ่นหมูหมาเลย!"
อัปยศ!
อัปยศที่สุด!
"เจ้าหาเรื่องตาย! ฆ่ามัน!!!"
โทกุงาวะ มาซาโอะ ตะโกนโหวกเหวก ชี้ไปที่เย่เป่ยเฉิน เขาโกรธจนจะบ้า
ปรมาจารย์ใหญ่ชาวญี่ปุ่นสองคนลงมือทันที
คิตะโนะยะ มิโนรุ ปรมาจารย์ใหญ่ชาวญี่ปุ่น อันดับ 155 ในตารางจัดอันดับปรมาจารย์แห่งเอเชีย!
วาตานาเบะ จิโร่ ปรมาจารย์ใหญ่ชาวญี่ปุ่น อันดับ 149 ในตารางจัดอันดับปรมาจารย์แห่งเอเชีย!
ฟิ้ว!
ดาบซามูไรโลหะผสมฟันไปที่คอของเย่เป่ยเฉิน กวาดเป็นรัศมีดาบรูปจันทร์เสี้ยว!
"วู้ม!"
เย่เป่ยเฉินถอยหลังอย่างรวดเร็ว รัศมีดาบเฉียดผ่านลำคอของเขาไปอย่างเฉียดฉิว!
ฉัวะ!
คิตะโนะยะ มิโนรุ พุ่งเข้ามาโจมตีจากด้านข้าง
เขาขว้างระเบิดควันดำออกมา
ปกคลุมเย่เป่ยเฉินไว้ในพริบตา!
"ฟิ้ว ๆ ๆ ๆ ๆ!"
ดาวกระจายนับสิบเล่มพุ่งออกไป เร็วกว่ากระสุนปืน ทะลุเข้าไปในกลุ่มควันทุกทิศทุกทาง!
ดาวกระจายเหล่านี้ ชุ่มไปด้วยยาพิษร้ายแรง
ในสภาวะที่มองไม่เห็นใด ๆ เย่เป่ยเฉินต้องตายแน่นอน!
"ฟิ้ว ๆ ๆ ๆ ๆ!"
วินาทีถัดมา ดาวกระจายทุกเล่มพุ่งออกมาจากกลุ่มควัน
คิตะโนะยะ มิโนรุ หลบไม่ทัน ถูกบาดที่ผิวหนัง!
เนื้อหนังตรงบาดแผล กลายเป็นสีดำในพริบตา
"แย่แล้ว! มียาพิษ!"
ปรมาจารย์ใหญ่ชาวญี่ปุ่นสีหน้าเปลี่ยนไป คว้ายาแก้พิษออกมาทาน