"วันนี้เป็นงานศพวีรชนของตระกูลฉิน ใครกล้าก่อเรื่องที่นี่อีก คือการประกาศเป็นศัตรูกับข้า อวี้หลิงเซียว!"
อวี้หลิงเซียวก้าวขึ้นหน้า เสียงของนางเยือกเย็นแจ่มใส
"ใครก็ตามที่หวังซ้ำเติมในวันนี้ ข้า เสิ่นโย่วฉู่ ขอรับรองด้วยชื่อเสียงส่วนตัว หลงไห่จะไม่มีที่ยืนสำหรับพวกเจ้าอีกต่อไป!"
เสิ่นโย่วฉู่ก้าวขึ้นหน้าตามติด ๆ ก่อนยกมือขึ้นแตะกรอบแว่นสีเงิน
ส่วนลู่ซิงเหยา ยืนอยู่ข้างกายฉินเจิ้นไห่ สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วบริเวณงาน
"ตระกูลลู่ของเรายึดมั่นในคุณธรรมแห่งยุทธภพ วันนี้ไม่ว่าใครจะคิดใช้อำนาจข่มเหง ตระกูลลู่ ลู่ซิงเหยา ไม่ยอมเด็ดขาด!"
สามประโยค ดั่งสายฟ้าสามสาย ฟาดลงมาอย่างกึกก้อง!
ต้องรู้ไว้ว่า!
ตระกูลลู่ ตระกูลเสิ่น และตระกูลอวี้ คือตระกูลร้อยปีแห่งหลงไห่ ตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียง รากฐานลึกซึ้งเกินจะคาดคิด!
ประกอบกับตระกูลฉินที่แม้จะหมดสภาพแต่ก็ยังมีภูมิต้านทานเหลืออยู่!
นี่คือพลังที่ไร้เทียมทานในหลงไห่!
ใครเล่าจะกล้าพูดคำว่าไม่!
ฉินฮ่าวมองหญิงสาวสามคนที่อยู่รอบกาย แววตาปรากฏความอบอุ่นวาบหนึ่ง
เขารู้สึกยินดีแทนพี่ชายของเขา
สายตาของพวกเขาไม่ได้ผิดพลาด
พี่สะใภ้ที่ยังไม่ได้แต่งงานทั้งสามคนนี้ ล้วนเป็นคนที่เห็นคุณค่าของความภักดีและผูกพันในความสัมพันธ์
"ใครให้พวกเจ้ามาที่นี่?"
ส่วนฉินเจิ้นไห่กลับมีสีหน้าเต็มไปด้วยความละอายใจ เสียงแหบพร่า
"พวกเจ้าล้วนเป็นเด็กดี เป็นยอดหญิงที่ฟ้าส่งมา แต่ตอนนี้ตระกูลฉิน..."
ลู่ซิงเหยาส่ายหน้า ก้าวขึ้นไปข้างหน้า น้ำเสียงหนักแน่น
"ท่านปู่ ผู้ชายของข้า คือวีรบุรุษที่เสียสละเพื่อชาติ บัดนี้ตระกูลฉินตกทุกข์ได้ยาก ข้าจะนิ่งดูดายได้อย่างไร?"
"พี่ซิงเหยา พูดถูกต้อง"
เสิ่นโย่วฉู่ก้าวขึ้นไปข้างหน้า "ข้ากับฉินเฟิงดูแลบริษัทฉินซื่อมาหลายปี 'มัน' เสมือนลูกของเรา บัดนี้ผู้ใดคิดจะฆ่ามัน ข้าไม่มีทางยอม"
"ฉินจ้านเป็นทหาร ข้าก็เป็นทหาร!"
อวี้หลิงเซียวยกมือขึ้น ทำความเคารพแบบทหารอย่างมั่นคง แล้วกล่าวเสียงเรียบกับหลุมศพทั้งสี่
"หน้าที่ของทหาร คือปกป้องบ้านเมือง! วันนี้เขาพลีชีพเพื่อชาติ สิ่งที่ข้าทำได้ คือปกป้องตระกูลฉินแทนเขา!"
"การมาครั้งนี้ของข้า ไม่เพียงเป็นตัวแทนของตัวเอง แต่ยังเป็นตัวแทนของเขตสงครามหลงไห่ พูดสั้น ๆ ได้ว่า ทหารผ่านศึกของเขตสงคราม ต้องไม่ถูกทำให้อับอาย! ครอบครัวผู้เสียสละ ต้องไม่ถูกเหยียดหยาม!"
หญิงสาวทั้งสามมีบุคลิกแตกต่างกัน แต่ล้วนเป็นที่อิจฉาของสตรีหมื่นคนในหลงไห่
เกิดในตระกูลใหญ่ งดงามดั่งดอกไม้ อนาคตสดใส
แต่บัดนี้ กลับเต็มใจเพื่อตระกูลที่เสื่อมถอย ต้องถูกตีตราว่า 'แม่หม้าย'
ช่างทำให้คนต้องซาบซึ้งใจยิ่งนัก
ฉินเจิ้นไห่มองหลานชายและหลานสะใภ้ทั้งสามที่ยืนอยู่ตรงหน้า ในดวงตาที่ขุ่นมัวเปี่ยมไปด้วยความปลื้มปีติ
ตระกูลฉิน ไม่ได้ล้มสลาย!
ความหวังของตระกูลฉิน ยังคงอยู่!
จ้าวฟู่กุ้ยตกใจจนขาสั่นระริก หมดท่าทีหยิ่งยะโสก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง
ผู้หญิงสามคนนี้โง่หรือเปล่า?
ตระกูลฉินใกล้จะล้มละลายแล้ว ยังจะแห่กันเข้าไปติดหนึบอีก!
"หมิ่นตระกูลฉิน ลงไปคุกเข่าขอโทษ!"
ลู่ซิงเหยาไล่สายตามองผู้คนทั่วบริเวณ แล้วตวาดเสียงเย็นชา พลังกดดันทวีขึ้นทันที!
"คุกเข่าขอโทษ!"
เสิ่นโย่วฉู่และอวี้หลิงเซียวพร้อมใจกันส่งเสียงสนับสนุน ก้องกังวานไปทั่วสุสาน
ทำให้ผู้คนถึงกับขนหัวลุก!
"ผลัวะ!"
มีคนทนไม่ไหว คุกเข่าลงไปกองกับพื้นเป็นคนแรก
ตามด้วยคนที่สอง คนที่สาม...
เพียงชั่วพริบตา เหลือเพียงจ้าวฟู่กุ้ยที่ยังยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มเจ้าหนี้
"พวกเจ้า..."
ต่อหน้าบรรดาคนมีอำนาจมากมายเช่นนี้ จ้าวฟู่กุ้ยยังคิดจะรักษาศักดิ์ศรีอันน่าขันของตัวเองไว้
อวี้หลิงเซียวมองเขาอย่างเย็นชา "เจ้าคิดจะไม่คุกเข่างั้นหรือ?"
จ้าวฟู่กุ้ยยังคิดจะดิ้นรน แต่จู่ ๆ ก็รู้สึกมีพลังมหาศาลกดลงบนบ่า ขาทั้งสองข้างสั่นคลอนจนควบคุมไม่ได้
"ข้า... ข้า เบื้องหลังข้าคือ..."
"ตุบ!"
เสียงกระทบอู้อี้ดังขึ้น จ้าวฟู่กุ้ยทรุดคุกเข่าลงกับพื้นหินอ่อนที่เย็นเฉียบอย่างแรง ศีรษะกระแทกลงกับพื้น
เรื่องวุ่นวายทั้งหลาย จบลงเพียงเท่านี้
ผู้คนที่คิดการชั่วร้าย ต่างพากันตกใจกลัวจนสีหน้าจืดขาว
เมื่อใกล้จะจบงานศพ ไม่มีใครกล้าออกมาก่อเรื่องอีก ต่างพากันรีบร้อนหนีไป
"เด็ก ๆ พวกเจ้าลำบากแล้ว"
ฉินเจิ้นไห่มองหลานสะใภ้ทั้งสาม ดวงตาเปี่ยมไปด้วยความละอายใจอย่างสุดซึ้ง
"ที่พวกเจ้ามาได้ ท่านปู่รู้สึกซาบซึ้งใจมาก แต่คนตระกูลฉินของเรามีความภูมิใจของตัวเอง จะไม่ทำลายอนาคตของพวกเจ้าเพื่อความรุ่งเรืองของตระกูลเด็ดขาด"
"ข้าจะให้คนเตรียมเอกสารบอกเลิกหมั้นไว้เป็นหลักฐาน เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเจ้ายังบริสุทธิ์ ไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลฉินอีกต่อไป"
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ฉินฮ่าวก็พยักหน้าเห็นด้วยเล็กน้อย
เขารู้ถึงความตั้งใจของท่านปู่ และรู้ดีว่าพี่สะใภ้ทั้งสามที่ยังไม่ได้แต่งงานนี้ล้วนมีอนาคตที่สดใส สมควรแล้วที่ไม่ควรให้ตระกูลฉินมาถ่วงพวกนาง
แต่ใครจะรู้ พวกนางกลับพร้อมใจกันส่ายหน้า ดวงตาแน่วแน่ไม่เปลี่ยนแปลง
"ตระกูลฉินเต็มไปด้วยผู้ภักดี ลุงและคู่หมั้นของพวกเราเสียสละเพื่อชาติ พวกเขาเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่"
"เมื่อเราได้ตกลงหมั้นหมายกันแล้ว เราก็คือคนของตระกูลฉิน!"
เสิ่นโย่วฉู่ก้าวขึ้นหน้าหนึ่งก้าว สายตาจับจ้องไปที่ฉินฮ่าว ก่อนจะมองไปที่ฉินเจิ้นไห่
"ก่อนมาที่นี่ พวกเราปรึกษากันแล้ว ตระกูลฉินจะขาดผู้สืบทอดสายเลือดไม่ได้!"
"พี่ตายน้องแต่ง!"
"พวกเรายินดีแต่งงานกับฉินฮ่าว เพื่อให้กำเนิดทายาทให้ตระกูลฉิน สืบทอดวงศ์ตระกูลต่อไป...!"