หลงไห่ สุสานวีรชน
คนแน่นจนล้นหลาม
ผู้ใหญ่ในวงการทหาร การเมือง และธุรกิจแทบทั้งหมดในเขตหลงไห่ต่างมาร่วมงานกันอย่างพร้อมเพรียง
แต่บนใบหน้าของพวกเขาไม่มีแววเศร้าโศกแม้แต่น้อย กลับแฝงไปด้วยสายตาจับจ้องและความคิดคำนวณ
ชายชราวัยแปดสิบกว่าของตระกูลฉิน ฉินเจิ้นไห่ จ้องมองหลุมศพใหม่สี่หลุมที่เรียงรายอยู่ตรงหน้า น้ำตาแทบไหล
"ลูกหลานตระกูลฉิน พลีชีพเพื่อชาติ สมควรตาย! วันนี้ทุกท่านที่มาร่วม..."
พูดจบ ฉินเจิ้นไห่กลืนน้ำลาย รู้สึกคาวหวานในลำคอแทบกลั้นไว้ไม่อยู่
ทหารองครักษ์ข้างกายรีบยื่นมือเข้าไปประคอง แต่เขากลับผลักออกเบา ๆ
ผู้คนเห็นเช่นนั้นก็อดนินทากันไม่ได้
"ดาวทัพทั้งสี่ของตระกูลฉินล่มสลายหมดแล้ว ตอนนี้แม้แต่คนที่พอจะกู้หน้าตาได้ก็ไม่มี ตระกูลฉินร้อยปีถึงคราวล่มจมแล้วสินะ"
"ไม่ใช่หรือไง ห่วงโซ่เงินทุนของบริษัทฉินซื่อขาดไปตั้งนานแล้ว พวกหุ้นส่วนเตรียมถอนเงินทุนกันหมดแล้ว"
"แล้วยังฉินฮ่าวอีก หายตัวไปห้าปี จนป่านนี้ยังไร้ร่องรอย ตระกูลฉินแม้แต่ทายาทสืบสกุลก็ไม่เหลือ"
"แล้วตระกูลหลินล่ะ แม้แต่หน้าก็ไม่ยอมโผล่ ชัดเจนว่าอยากตัดสัมพันธ์กับตระกูลฉิน ได้ยินว่าหนังสือถอนหมั้นของหลินซื่อฉีเตรียมไว้ตั้งแต่ห้าปีก่อนแล้ว"
ทันใดนั้นเอง เงาอ้วนท้วนตัวหนึ่งก็เบียดฝูงชนออกมา
จ้าวฟู่กุ้ย ในอดีตอาศัยการชุบเลี้ยงของตระกูลฉิน ได้ที่ดินทองคำหลายแปลง จนร่ำรวยเป็นมหาเศรษฐี
"ท่านฉิน!"
เสียงของจ้าวฟู่กุ้ยตั้งใจตะโกนให้ดังเป็นพิเศษ
"ท่านอายุมากแล้ว ขอแสดงความเสียใจด้วย แต่เสียใจก็เรื่องเสียใจ เงินค่างานก่อสร้างร้อยล้านที่ท่านค้างผมไว้ ควรจะจ่ายได้แล้วกระมัง?"
"คนงานที่หน้างานหลายร้อยคนรออยู่ ถ้าเรื่องนี้ลุกลามไปถึงจังหวัด ท่านจะเอาหน้าไปไว้ไหน?"
พูดจบ ฝูงชนก็เกิดความวุ่นวายขึ้นทันที
"เจ้าบossจ้าวพูดถูก ตระกูลฉินยังเป็นหนี้ค่าวัสดุของกลุ่มวันเค่ออยู่สองสิบล้าน ควรจะจ่ายได้แล้ว!"
"โรงงานฉินซื่อยังมีเงินมัดจำสามสิบล้าน บิลออกไปแล้ว จะบอกว่าคนตายแล้วการร่วมมือก็เป็นโมฆะไม่ได้นะ!"
"ใช่แล้ว ท่านฉิน อย่าคิดจะทำเป็นแก่แล้วลืมเลือน กลบเกลื่อนไปได้"
จ้องมองผู้คนที่แย่งกันราวีซ้ำเติมคนตกทุกข์ ฉินเจิ้นไห่โกรธจนตัวสั่น ไม้เท้ากระแทกลงกับพื้นเสียงดัง "ตุบ"
"วันนี้ เป็นวันบรรจุโลงลูกหลานตระกูลฉิน ใครกล้าก่อความวุ่นวาย ข้า! ข้าจะไม่ยอมจบแน่!!!"
"ก่อความวุ่นวาย?"
จ้าวฟู่กุ้ยแสดงสีหน้าเหยียดหยาม ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว พูดประชด "ท่านฉิน ท่านคิดว่าจะเอาหลุมศพไม่กี่หลุมมาข่มขู่ให้พวกเราคารวะท่านได้งั้นหรือ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."
"ตระกูลฉินล่มสลายแล้ว!"
"ท่านอย่ามาขู่ข้า วันนี้มีสองทาง จะเอาเงินมา หรือยกบริษัทฉินซื่อมาขาย ไม่งั้น หลาน ๆ ของท่านจะได้นอนในโลงอย่างสงบหรือไม่ ก็ไม่รู้สินะ!"
พูดพลาง จ้าวฟู่กุ้ยก็โบกมือไปข้างหลัง ชายฉกรรจ์สิบกว่าคนในชุดยามรักษาความปลอดภัยสีดำก็กรูกันเข้ามาทันที
เบื้องหลังจ้าวฟู่กุ้ยคือตระกูลหลิว เจ้าพ่อท้องถิ่นแห่งหลงไห่
ตอนนี้ตระกูลฉินตกอำนาจ แม้แต่หมาของตระกูลหลิว ยังมีหน้ามีตามากกว่าตระกูลฉินที่ตกต่ำเสียอีก
ฉินเจิ้นไห่จ้องมองภาพตรงหน้า รู้สึกเหมือนมีก้อนหินมหึมากดทับกลางอก จนหายใจไม่ออก เขารู้ดี คราวนี้ตระกูลฉินถูกบีบจนจนมุมจริง ๆ แล้ว
"ข้าอยากเห็นนัก ว่าวันนี้ใครกล้ามาแตะต้องคนตระกูลฉิน!"
ทันใดนั้น เสียงเย็นยะเยือกจนแทงทะลุกระดูก ก็ก้องกังวานไปทั่วสุสาน
ฝูงชนที่ส่งเสียงดังพลันเงียบกริบ ทุกคนหันมองไปทางประตูทางเข้าสุสานโดยไม่รู้ตัว
ภายใต้ม่านฝน ร่างสูงตระหง่านหนึ่งเดินเข้ามาอย่างช้า ๆ
เขาเดินไม่เร็ว แต่ทุกย่างก้าว อุณหภูมิในสุสานก็ลดลงไปหลายองศา
"ฉินฮ่าว? เขาไม่ใช่หายตัวไปหรอกเหรอ?"
"ข้านึกว่าใคร ที่แท้ก็มัวแต่ทำตัวมีมาด ถ้าคุณชายใหญ่แห่งเมืองหลวงรู้เข้า ต่อให้ตอนนี้ยังมีลมหายใจ พรุ่งนี้ก็ไม่เห็นตะวัน!"
ฉินฮ่าวไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์ เดินตรงไปหยุดอยู่ตรงหน้าฉินเจิ้นไห่
เขาก้มตัวลงเล็กน้อย เสียงแหบพร่าเล็กน้อยจนแทบฟังไม่ทัน
"ท่านปู่ ฮ่าวเอ๋อร์กลับมาแล้ว"
"ฮ่าวเอ๋อร์..."
ฉินเจิ้นไห่จ้องมองหลานชายตรงหน้า นิ่งไปนาน นัยน์ตาที่ขุ่นมัวพลันแดงก่ำขึ้นมาทันที
"กลับมาก็ดีแล้ว กลับมาก็ดีแล้ว... ฮ่าวเอ๋อร์ เจ้าผ่ายผอมลง ลำบากแล้ว"
"ปีนั้นเป็นความผิดของท่านปู่... ตอนนี้ ก็เป็นความผิดของท่านปู่อีก..."
"ท่านปู่ ปีนั้นเป็นความผิดของหลานเอง"
ฉินฮ่าวพูดด้วยเสียงสะอื้น "ตอนนี้ ยิ่งไม่ใช่..."
"ข้านึกว่าใคร ที่แท้คุณชายน้อยตระกูลฉินไม่หลบซ่อนแล้ว กลับมาจัดการงานศพให้พ่อพี่งั้นหรือ?"
จ้าวฟู่กุ้ยจ้องมองฉินฮ่าว แล้วพูดประชดประชันทันที
"พอแล้ว ท่านฉิน พวกท่านปู่หลานจะพูดอะไร ก็กลับไปคิดเอาเอง ข้าไม่มีเวลาฟัง วันนี้เงินร้อยล้าน ขาดแม้แต่สตางค์เดียว อย่าหาว่าข้าไม่ไว้หน้าท่าน!"
"หน้า?"
ฉินฮ่าวพูดเสียงเย็น
"เจ้ามันเป็นอะไร ถึงกล้าพูดเรื่องหน้าตากับตระกูลฉิน?"
"ไอ้เวร! เรียกเจ้าว่าคุณชายหน่อย ก็เย่อหยิ่งเหรอ?"
จ้าวฟู่กุ้ยหน้าดำทันที โบกมือให้บอดี้การ์ดข้างหลัง
"จัดการมัน! ทุบมันให้เละ! ข้าอยากเห็นนัก ว่าปู่หลานตระกูลฉิน จะพลิกหน้ามือได้ยังไง!"
บอดี้การ์ดสิบกว่าคนรับคำแล้วพุ่งเข้าไปทันที
"ฮ่าวเอ๋อร์ ระวัง!"
ฉินเจิ้นไห่ตัวสั่นเทา อยากจะบังอยู่ข้างหน้าฉินฮ่าว
แต่ชั่วขณะถัดมา!
ร่างของฉินฮ่าวหายไปจากจุดเดิมทันที ความเร็วขนาดที่สายตาคนธรรมดาไม่อาจตามทัน!
แค่ก้าวเดียว!
ก็มาอยู่ตรงหน้าจ้าวฟู่กุ้ย!
แต่ทว่า!
ทันใดนั้นเอง!
เสียงตวาดสามเสียงดังขึ้นพร้อมกันจากที่ไกล ๆ
"ใครกล้ารังแกปู่หลานตระกูลฉิน!"
หญิงสาวสามคน ร่างสูงโปร่ง ต่างสวมชุดกระโปรงยาวสีดำ ก้าวเข้ามาในสุสานพร้อมกัน
พวกเธอเดินไปที่หน้าหลุมศพทั้งสี่ ก้มตัวคำนับเล็กน้อย ท่าทางเป็นระเบียบและเต็มไปด้วยความเคารพ
ฝูงชนพลันเกิดเสียงหายใจดังฟึดฟัด
"ลู่ซิงเหยา! คุณหนูใหญ่ตระกูลลู่ คู่หมั้นของพี่ชายใหญ่ตระกูลฉิน มาจากตระกูลนักบู๊โบราณ วิชาเอกเพียบ เคยปราบทั่วหลงไห่ไม่มีใครเทียม!"
"ยังมีเสิ่นโย่วฉู่! ราชินีวงการการเงิน คู่หมั้นของพี่ชายรองตระกูลฉิน ทั้งบริษัทฉินซื่อตั้งแต่บนจรดล่างเป็นเธอจัดการมาโดยตลอด!"
"นั่นอวี้หลิงเซียว! พลตรีหญิงแห่งเขตสงครามหลงไห่! คู่หมั้นของพี่ชายสามตระกูลฉิน ถืออำนาจสูงสุดของกองกำลังรักษาความปลอดภัยหลงไห่ เป็นที่รู้จักในนามหญิงเหล็ก!"