“คุณชายรอง วันนี้คุณชนะทุกตา พวกเรายอมแพ้ให้จากใจ ฝีมือสู้ไม่ได้จริง ๆ!”
ชายหัวล้านทางขวามือลูบมือหญิงสาวอย่างใจลอย พลางประจบฮั่วลี่ แต่กลับเห็นอีกฝ่ายไม่แม้แต่จะยิ้มให้ ชั่วขณะนั้นความคิดในหัวเขาพลันหายไปหมด จึงถามอย่างระมัดระวังว่า “คุณชายรองมีเรื่องไม่สบายใจหรือครับ?”
เดิมทีพวกเขาก็แค่มาเล่นเป็นเพื่อนฮั่วลี่ ขอเพียงทำให้เขาอารมณ์ดี จะให้ช่วยจัดการธุระอะไรก็ง่ายขึ้นมาก
ฮั่วลี่เกิดมาในตระกูลที่คอยหนุนหลัง จึงเป็นคุณชายบนเส้นทางสายมืดที่คาบช้อนเงินช้อนทองมาตั้งแต่เกิด อาวุธปืนมีเพียงสิ่งที่พวกเขานึกไม่ถึง ไม่มีอะไรที่เขาไม่กล้าแตะต้อง
เขามักเหม่อลอยอยู่บ่อย ๆ แม้แต่ตัวเองก็ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร เพียงแต่รู้สึกหงุดหงิดใจ
ฮั่วลี่จิ๊ปาก “ให้พวกเธอออกไป”
พอเขาเอ่ยปาก คนอื่น ๆ ก็ไม่กล้าขัด เพียงชั่วพริบตา ภายในห้องก็เหลือแค่พวกเขาไม่กี่คนกับพนักงานที่ยืนอยู่ข้าง ๆ คอยเติมชาและแจกไพ่
เมื่อเห็นว่าเขาอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ พวกนั้นก็ไม่อยากไปหาเรื่อง จึงหยิบไพ่กลับมาเล่นรอบถัดไป
ชายคนหนึ่งเดินเข้ามา ตรงไปหาฮั่วลี่ ก้มลงกระซิบข้างหูสองสามประโยค ระหว่างพูดก็จับตาดูสีหน้าเขาไปด้วย
แต่จนพูดจบก็ไม่เห็นฮั่วลี่ขมวดคิ้วหรือโมโห กลับเหม่อไปคิดเรื่องอื่นเสียอย่างนั้น ก่อนความขุ่นเคืองปนกระดากอายจะวาบผ่านใบหน้าเพียงชั่วครู่
เมื่อสติกลับมา เขาก็ส่งสัญญาณว่ารับรู้แล้ว
ในที่สุดก็รอจนเมิ่งอวิ๋นชีอยู่ตามลำพังได้ เรียกได้ว่าฟ้าดินเป็นใจ ทั้งยังมีจังหวะและกำลังคนพร้อม กำจัดเขาได้ในคราวเดียว ใครจะรู้ว่ากลับมีคนมาขัดขวาง แถมยังเป็นผู้หญิงอีก