เมื่อเข้ามาในห้องและพ้นจากไอเย็นด้านนอกแล้ว เธอถึงรู้สึกว่าเสื้อผ้าสองชิ้นที่รีบคว้ามาสวมลวก ๆ นั้นทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวก
แม้จะแต่งตัวอย่างไม่เป็นระเบียบ ก็ไม่ได้ทำให้ความงามของเธอลดลงแม้แต่น้อย สาวน้อยแสนงดงามเปล่งประกายราวกับผู้สร้างสรรค์ค่อย ๆ ปั้นแต่งอย่างประณีต ต่อให้ไม่ทำอะไร ก็ยังชวนให้หัวใจคนคันยุบยิบ
ในที่สุดก็ถอดเสื้อตัวนอกที่เกะกะออกได้ เซี่ยซวี่สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด ที่นี่เป็นห้องพักรับรองแขกคนสำคัญ ห้องกว้างขวางและมีทุกอย่างครบครัน
ขณะที่เธอกำลังมองไปรอบ ๆ อย่างอยากรู้อยากเห็น เจียงเฝิงก็ประคองให้เธอนั่งลง
เขาเก็บเสื้อผ้าอย่างระมัดระวัง ก่อนหันไปรินน้ำหนึ่งแก้วแล้วกลับมา มือเรียวยาวข้อนิ้วได้รูปยื่นแก้วน้ำให้เซี่ยซวี่ “แช่น้ำพุร้อนแล้วร่างกายขาดน้ำง่ายนะเบบี๋ ดื่มน้ำก่อนหน่อย”
เซี่ยซวี่ยื่นมือไปรับ แต่เขากลับหลบ เธอจึงมองอย่างฉงน สายตาติดตามแก้วน้ำไป ก่อนมันจะถูกยื่นมาแตะริมฝีปาก
เสียงหัวเราะอ่อนโยนของชายหนุ่มดังมาจากเหนือศีรษะ “เบบี๋ อ้าปากสิ”
แววตาของเซี่ยซวี่ฉายความเอือมระอาอย่างชัดเจน เธอรับแก้วมาดื่มสองอึก
ริมฝีปากที่เปียกชุ่มดูแดงระเรื่อเย้ายวนขึ้น มองปราดเดียวก็รู้ว่าน่าจูบ
เจียงเฝิงซ่อนความรู้สึกอันลึกล้ำซับซ้อนไว้ ก้มตามองแก้วน้ำอย่างมีนัย
พวกที่มาดูเรื่องสนุกมาถึงที่แล้ว ประตูแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง พวกเขาไม่กล้าเข้าไปตรง ๆ แต่กลับกล้าแอบชะโงกดูอยู่หน้าประตู
ข้างในเป็นเจียงเฝิงจริง ๆ สิ่งที่ทำให้ผิดหวังคือคนที่พวกเขาอยากรู้อยากเห็นตัวจริงนั่งหันหลังให้ จึงเห็นได้เพียงกระหม่อมที่มีผมนุ่มฟูเล็กน้อย