เซี่ยซวี่ไม่เข้าใจ แต่ก็เคารพการตัดสินใจของคนอื่น พอเห็นมีคนแจกซองแดง เธอก็เข้าไปรับตามบ้าง ยอดเงินในบัญชีจึงเพิ่มขึ้นมา 3,428 สแตน
อีกฝ่ายแจกครั้งละอย่างน้อย 100 ซอง เธอได้เห็นกับตาแล้วว่าโรงเรียนชนชั้นสูงเป็นอย่างไร มีแต่คนรวยเต็มไปหมด
อยากถามจริง ๆ ว่าพวกเขาสนใจแลกชีวิตกับเธอไหม
สมัครเรียนก็สมัครไม่ได้ เธอเลื่อนลงไปดูต่อ เจอโพสต์หาคนเข้าเรียนแทน จึงกดบันทึกไว้
ไม่นานเจ้าของโพสต์ก็ส่งข้อความส่วนตัวมาหาเธอ
คนคนนี้ไม่ใช่หอยเชลล์แน่นอน:【เพื่อนนักเรียน พรุ่งนี้บ่ายว่างไหม ช่วยเข้าเรียนวิชาการทูตการเมืองแทนฉันสักคาบได้หรือเปล่า ไม่ต้องห่วง ค่าจ้างยุติธรรมแน่นอน!】
วิชาของนักเรียนทุนมีไม่มาก หลายวิชาก็มีข้อจำกัด ไม่เปิดให้นักเรียนทุนเข้าเรียน เพราะอย่างนั้นเวลาว่างของเซี่ยซวี่จึงค่อนข้างเยอะ
พรุ่งนี้บ่ายงั้นเหรอ หมายความว่าเธอจะได้นอนตื่นสายสินะ
เธอตกลงทันที
คนคนนี้ไม่ใช่หอยเชลล์แน่นอน:【ดีจัง ในที่สุดก็มีคนยอมช่วยแล้ว! จริงสิ พรุ่งนี้เที่ยงเราเจอกันหน้าอาคารเซิ่งเต๋อนะ ฉันจะเอาหนังสือให้】
เอ็กซ์ไอเอ:【อืม】
พอตกลงกันเรียบร้อย เซี่ยซวี่ก็เข้านอนอย่างสบายใจ โดยไม่รู้เลยว่าภายในโรงเรียนกำลังมีคลื่นใต้น้ำก่อตัว
โรงเรียนสือตีไหลอันมีกฎที่ทุกคนเข้าใจตรงกันอยู่ข้อหนึ่ง คนที่มีครอบครัวหนุนหลังย่อมได้รับความเคารพ ส่วนคนที่ไม่มีภูมิหลังจำเป็นต้องหาที่พึ่ง
ดังนั้น การใช้กำลังรังแกผู้อื่นจึงกลายเป็นเครื่องแสดงความภักดีเพื่อเอาใจผู้มีอำนาจ แต่ท่ามกลางสมดุลอันวิปริต บิดเบี้ยว และชวนขนลุกเช่นนี้ การปรากฏตัวของเซี่ยซวี่กลับกลายเป็นตัวแปรที่ทำลายสมดุลนั้น