เมื่อผู้คนเริ่มรวมตัวกัน หลิงเหยาก็ค่อย ๆ กลายเป็นจุดสนใจของทั้งเวที ชาวฮัวเซี่ยมักจะชอบดูเรื่องสนุกโดยไม่กลัวเรื่องใหญ่ ยิ่งเป็นกลุ่มหนุ่มหล่อสาวสวยที่แต่งกายสไตล์แฟนตาซีด้วยแล้วยิ่งน่าสนใจ
ทว่า ขณะที่ชาวฮัวเซี่ยและหลิงเหยากับพวกยังหมกมุ่นอยู่กับความอยากรู้อยากเห็นของตัวเอง
บนท้องฟ้าก็มีเสียงคำรามของมังกรดังมา หลิงเหยาขมวดคิ้ว เสียงนี้ฟังดูคุ้นเคยเป็นพิเศษ
เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ปีกสีแดงเลือดกวัดแกว่งข้ามฟากฟ้า มังกรไฟขนาดลำตัวยาวหลายสิบเมตรกำลังมองลงมายังเมืองเบื้องล่าง
ดูเหมือนว่ายังมีมังกรอีกตัวหนึ่งกำลังบินเข้ามาใกล้จากที่ไกล ๆ บางทีอาจจะเป็นคู่สามีภรรยามังกรก็ได้ สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่แบบนี้ก็เหมือนนกล่าเหยื่อบนดาวสีน้ำเงิน ในฤดูผสมพันธุ์พวกมันมักจะอยู่กันเป็นคู่
หลิงเหยาดูเหมือนจะนึกขึ้นได้ว่า รอบ ๆ เมคาโรยามีมังกรป่าอาศัยอยู่บ้างอยู่แล้ว เพียงแต่มังกรพวกนี้ส่วนใหญ่มีสติปัญญาไม่ต่ำ ไม่ค่อยมีตัวไหนกล้าเข้าใกล้เมคาโรยา
ส่วนพวกที่กล้าเข้ามาในอาณาเขตของเขา ก็ต้องมารู้ให้ได้ว่าทำไมเขาถึงถูกเรียกว่าเคานต์สายเลือดมังกร!
พวกมังกรบินที่ชาติหน้าต้องระวังตัวให้ดี ต่างก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำแหน่งเคานต์สายเลือดมังกรของเขา
เพียงแต่ตอนนี้เมืองตางตงที่ปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหันนั้น แทนที่อาณาเขตของมังกรบางตัวพอดี มังกรไฟสองตัวนี้คงจะอยู่ในกรณีแบบนี้ ตื่นขึ้นมาแล้วจู่ ๆ ก็พบว่าบนอาณาเขตของตัวเองมีเมืองประหลาด ๆ ปรากฏขึ้นมามากมาย
ด้วยสายตาอันแหลมคม เขาแทบจะมองเห็นความดุร้ายในดวงตาของมังกรตัวนั้นได้ ยิ่งไปกว่านั้น ยังเห็นเปลวไฟเล็ก ๆ กำลังเล็ดลอดออกมาจากมุมปากของมันได้อย่างชัดเจน ไอ้เจ้าตัวนี้ดูจะไม่พอใจมนุษย์จำนวนมากที่บุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของมันไม่น้อย
และสำหรับมนุษย์ที่บุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของตน มังกรพวกนี้จะไม่มีความเมตตาแม้แต่น้อย
“มังกรไฟงั้นเหรอ? ทุกท่าน เตรียมพร้อมรบ!”
หลิงเหยาออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว สถานการณ์ตรงหน้าแบบนี้ ถ้าปล่อยให้มังกรไฟตัวนั้นบินลงมาจริง ๆ ความสูญเสียคงประเมินได้ยาก
“ฟาดา ใช้เวทถ่วงเวลาไว้หน่อย นี่คือในเมือง อย่าใช้เวทพลังทำลายล้างสูง ใครก็ได้ ใช้ท่าไม้ตายป้องกันภาคพื้นดิน คุ้มกันชาวบ้านรอบข้างด้วย!”
“อีกอย่าง! พี่น้องชาวบ้านรอบ ๆ ข้าง! รีบหาที่หลบภัยเร็ว! อย่ามั่วรวมตัวกัน!” ประโยคสุดท้ายของหลิงเหยาตะโกนออกมาเป็นภาษาฮัวเซี่ย เขาไม่อยากให้ตัวเองกลับมาฮัวเซี่ยวันแรก แล้วต้องมาเห็นพี่น้องร่วมชาติต้องบาดเจ็บล้มตาย
ฟาดาไม่ลังเลแม้แต่น้อย ยกมือขึ้นกวาด กระบี่วิเศษที่ประกอบด้วยพลังเวทหลายเล่มรวมตัวอยู่รอบกาย นี่คือเวทระดับห้า กระบี่เวทพิฆาต
ตอนที่หลิงเหยาเห็นนางใช้มันครั้งแรก ยิ่งดูยิ่งเหมือนกับท่ากระบี่คาเรียในเกมแหวนเอลเดนอะไรสักอย่าง
“มังกรตัวนี้บินต่ำเกินไป ในเมืองมีข้อจำกัดเยอะ เวทเพลิงพิฆาตอะไรพวกนั้นต้องใช้อย่างระมัดระวัง ขอแค่ถ่วงเวลาไว้ก่อนก็พอ”
ฟาดาพยักหน้า แล้วชี้ขึ้นฟ้า กระบี่เวทพิฆาตพุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ปลายกระบี่ปิดกั้นทุกมุมที่หลบหนีได้
คนเดินถนนรอบข้างยังคงตกตะลึงกับมังกรที่บินอยู่บนท้องฟ้า พลันก็เห็นหญิงสาวที่สวมชุดคลุมเวทเมื่อครู่ยกมือขึ้นมาแล้วพ่นกระบี่บินออกมาเป็นชุด
ชั่วขณะนั้น หลายคนแทบจะเสียสติ ก่อนหน้านี้มีมังกรตะวันตกโผล่มาจากไหนไม่รู้ แล้วตอนนี้สาวน้อยที่ดูไร้พิษสงคนนั้นก็ยกมือขึ้นมาเป็นกระบี่บินหลายเล่ม
หรือว่าโลกนี้จะมีเวทมนตร์จริง ๆ? บำเพ็ญเซียนได้จริง ๆ งั้นเหรอ?
“ให้ตายสิ! ทำไมบำเพ็ญเซียนไม่พาฉันไปด้วย?”
มังกรไฟบนท้องฟ้ายังไม่ทันตั้งตัว ดวงตามังกรก็สะท้อนภาพกระบี่เวทหลายเล่มพุ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่ามาเอาชีวิตมันแน่นอน
ด้วยความตื่นตระหนก เปลวเพลิงร้อนแรงพ่นออกมาจากลำคอ ปะทะกับกระบี่เวทด้านหน้าพอดี แต่กระบี่ด้านข้างก็ยังคงพุ่งตรงมาอย่างไม่ลดละ ต่อให้พยายามหลบสุดชีวิต การโจมตีหลายครั้งก็ยังคงเฉือนเกล็ดมังกรและเยื่อปีกของมันขาด
มังกรอีกตัวเห็นคู่หูถูกโจมตี ก็ส่งเสียงคำราม แล้วบินพุ่งเข้ามาทางนี้อย่างรวดเร็ว
มังกรไฟตัวที่บาดเจ็บหมุนตัวกลางอากาศ แล้วพ่นลูกไฟที่ลุกโชนออกจากปาก
สิ่งนั้นไม่ใช่เวทมนตร์ แต่เป็นอาหารที่ย่อยไม่หมดในกระเพาะมังกรถูกปั้นเป็นก้อนกลม เคลือบด้วยเปลวเพลิงมังกรพ่นออกมาโจมตี โดยทั่วไปใช้เป็นวิธีโจมตีทิ้งระเบิดใส่พื้นดินเมื่อระยะพ่นเปลวเพลิงของมังกรไม่พอ
ก้อนไฟลูกนั้นระเบิดออกกลางอากาศ กลายเป็นฝนไฟตกลงมา ฉากที่สวยงามตระการตาทำเอาชาวเมืองตางตงที่อยู่เบื้องล่างถึงกับอุทานออกมาด้วยความตกใจ ต่างคนต่างแตกตื่น
เพียงแต่ทุกคนเตรียมตัวไว้แล้ว ภายใต้คำสั่งของหลานมาโลก เหล่าอัศวินและทหารทั้งหมดยกโล่ประกบกัน ปลดปล่อยท่าไม้ตายขบวนทัพ หลิงเหยาที่พาออกมาครั้งนี้ ล้วนเป็นกองกำลังชั้นยอดในอาณาเขต ตั้งแต่รวมพลจนถึงปลดปล่อยท่าไม้ตายขบวนทัพใช้เวลาเพียงชั่วครู่เดียว
เกราะป้องกันที่เกิดจากท่าไม้ตายปกคลุมพื้นที่โดยรอบเป็นบริเวณกว้าง ชาวเมืองที่ยังหนีไม่ทันก็ได้แต่มองด้วยความตกตะลึงที่ฝนไฟระเบิดกลางอากาศ แต่กลับไม่สามารถทำอันตรายพวกเขาได้แม้แต่น้อย
ในเวลาเดียวกัน การโจมตียังไม่สิ้นสุด เงามืดบนหัวมังกรปกคลุมลงมาทันที มังกรที่สัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่า ม่านตาหดเกร็ง เหลียวไปมองด้านหลัง บนท้องฟ้ามีแสงสายฟ้าแลบวาบ สายฟ้าผ่าลงมาตรง ๆ ชี้ไปที่หลังมังกร
สายฟ้าลงทัณฑ์ตกลงมา ปกคลุมร่างมันในพริบตา
เพียงชั่วขณะ มังกรตัวนั้นก็ทั้งตัวดำเป็นเกรียม เนื้อแตกหนังฉีก เกือบจะเซถลาลงมา
การโจมตีครั้งนี้ที่สามารถเปลี่ยนคนธรรมดาให้เป็นเถ้าถ่านได้ ถ้าไม่ใช่เพราะมังกรมีความต้านทานและร่างกายแข็งแกร่ง คงจบเห่ไปแล้วตอนนี้
เมื่อรู้ว่ามนุษย์ตรงหน้าไม่ใช่ของง่าย มังกรตัวนี้ในใจก็เริ่มคิดจะถอยแล้ว ถ้าสู้ต่อ ก็ต้องเสียชีวิตเปล่า ๆ ไม่คุ้มเลย
มันมองไปที่คู่ครองของมัน หวังเพียงให้อีกฝ่ายบินเข้ามาคุ้มครองโดยเร็ว!
จากที่ไกล ๆ มีเสียงคำรามของมังกรดังมา มังกรอีกตัวอยู่ห่างจากที่นี่ไม่ถึงไม่กี่ร้อยเมตร แค่พุ่งตัวเดียวก็ถึง
ทว่า ขณะนั้นเอง บนขอบฟ้าที่ไกลออกไปกลับมีแสงไฟวาบขึ้นมา!
มังกรที่มาช่วยเหลือคู่ครองรู้สึกเพียงว่ามีอะไรบางอย่างพุ่งผ่านไปตรงหน้า จากนั้นม่านตาที่หดเกร็งก็สะท้อนภาพจรวดอากาศสู่อากาศที่พุ่งทะลวงอากาศเข้ามา!
ได้ยินเพียงเสียงระเบิดดังสนั่น พลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวของจรวดอากาศสู่อากาศฉีกเนื้อมังกรทันที เลือดมังกรกระเด็นกระจาย!
ร่างของมังกรตัวนี้ถูกระเบิดจนครึ่งหนึ่งแหลกสลาย ซากที่เหลือร่วงหล่นลงสู่พื้นดิน
สิ่งที่สะท้อนในดวงตามังกรคือความตะลึงและความตกใจก่อนตาย
มังกรไฟตัวที่บาดเจ็บส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ เตรียมจะไปช่วยคู่ครองของมัน แต่ทุกอย่างดูเหมือนจะสายเกินไปแล้ว ในตอนที่ฟาดาโจมตี หลิงเหยาได้เหยียบอาคารข้างเคียง กระโดดไม่กี่ก้าวก็ขึ้นไปบนหลังคา ในชั่วพริบตา ก็กระโดดไปอยู่ข้างหลังมังกรตัวนั้นได้แล้ว
กระบี่ยาวหลุดจากฝัก กระบี่รูนที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดนับไม่ถ้วนฟาดลงมาอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า
มังกรตัวนั้นอยากจะหันกลับไป แต่ก็ไม่ทันแล้ว ดวงตามังกรที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสะท้อนภาพสุดท้ายคือประกายคมวาบผ่านไป
ประกายเย็นเฉียบวาบหนึ่ง เลือดมังกรกระเด็นกระจาย!
กระบี่รูนประกอบกับพลังอันแข็งแกร่งของหลิงเหยาเอง ตัดเนื้อและกระดูกขาดได้อย่างง่ายดาย
มังกรไฟถูกตัดหัวด้วยกระบี่เดียว ศีรษะกระเด็นตกพร้อมกับเลือดมังกรร้อน ๆ ที่พุ่งกระจาย ตามมาด้วยซากมังกรขนาดมหึมา
ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที มังกรคู่สามีภรรยาก็ตายไปทั้งคู่ท่ามกลางการโจมตีพร้อมกัน
ซากศพขนาดมหึมาสองร่างพร้อมกับเลือดร้อน ๆ ร่วงหล่นลงมา ชั่วขณะหนึ่งทำให้ผู้คนพากันกรีดร้อง ถ้าดวงไม่ดีหน่อย ก็คงต้องกลายเป็นผู้โชคดีที่โดนของหล่นใส่แบบสุ่ม ๆ
แต่ก่อนจะตกลงถึงพื้น ซากมังกรทั้งสองร่างกลับชะลอความเร็วลงอย่างรวดเร็ว ราวกับมีพลังบางอย่างค้ำยันไว้ ภายใต้การควบคุมพลังเวทของฟาดา ในไม่ช้าก็ค่อย ๆ ร่อนลงสู่พื้นอย่างช้า ๆ
ส่วนหลิงเหยาที่ตกลงมาจากฟ้าก็เหยียบลงบนหลังซากมังกรตัวนั้นอย่างง่ายดาย ใช้เกล็ดมังกรเช็ดเลือดมังกรบนตัวกระบี่ออก
โดยปกติเขาไม่ค่อยลงมือฆ่ามังกรด้วยตัวเอง แต่ใครจะไปรู้ว่าไอ้ตัวนี้ไม่มีสายตา มาชนปากกระบอกปืนพอดี
อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อแบบนี้ยังจะคิดโจมตีเมืองอีก ก็ต้องมาก่อน แล้วฟันมันให้ขาดสะบั้นลงใต้บังเหียน
เขามองขึ้นไปบนฟ้า เครื่องบินรบของประเทศเซี่ยบินผ่านไปพร้อมกับเสียงคำราม ทิ้งไว้เพียงเมฆเสียงบนท้องฟ้า
หลังจากการต่อสู้ครั้งนี้ ชาวบ้านรอบข้างที่มองพวกเขาอยู่ต่างก็เปลี่ยนสายตาไปโดยสิ้นเชิง
ตอนแรกคิดว่า ชุดเกราะ ดาบ และคทาเวทบนตัวคนพวกนี้เป็นแค่อุปกรณ์คอสเพลย์ แต่ตอนนี้ กลับมาบอกว่าของพวกนี้เป็นของจริงซะงั้น!
และยังใช้เวทมนตร์ได้จริง ๆ ด้วย!
มนุษย์วิวัฒนาการกันตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมไม่พาฉันไปด้วย?
ถ้าไม่ได้เห็นกับตาตัวเอง ชาวบ้านพวกนี้ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่าตัวเองได้เห็นภาพกระบี่และเวทมนตร์ที่มีอยู่ในนิยายหรือหนัง เรื่องแบบนี้ที่บ้า ๆ นี้ ถ้าถ่ายลงเน็ตก็คงมีแต่คนคิดว่าเป็นเอไอสร้าง!
หลายคนจ้องมองซากมังกรตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ใช้เวลาอยู่นานพอสมควร กว่าจะค่อย ๆ ฟื้นจากความตกตะลึงได้
สายตาหลายคู่จับจ้องไปที่หลิงเหยายืนอยู่บนซากมังกร เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาตกตะลึงของพี่น้องร่วมชาติ เขาก็แค่ยิ้มบาง ๆ ...
........