นับดูแล้ว หยวนเหิงมาอยู่ในโลกนี้ได้ 15 ปีแล้ว
เมื่อนับรวม 3 ปีที่ระบบช่วยดูแลร่างให้ ปีนี้เธอก็อายุครบ 18 ปีพอดี
พ่อแม่แท้ ๆ ของเธอประสบอุบัติเหตุในวันก่อนที่เธอกับระบบจะส่งมอบร่างคืนกัน
เป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่เกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดอย่างสิ้นเชิง
หยวนเหิงไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อแม่เลยแม้แต่น้อย แน่นอนว่าเธอย่อมไม่มีความผูกพันอะไรด้วย
หลังงานศพจบลง ญาติ ๆ พากันหารือเรื่องอนาคตของเธอในห้องรับแขก
ในตอนนั้นเอง สามีภรรยาคู่หนึ่งก็มาหาถึงบ้าน
พวกเขาอ้างว่าเป็นเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยของพ่อแม่ แต่งกายสุภาพเรียบร้อย พูดจานุ่มนวล ดูไม่เข้ากับห้องรับแขกแคบอึดอัดแห่งนี้เลยสักนิด
หลังจากถามความเห็นของหยวนเหิงเป็นการส่วนตัวแล้ว ทั้งคู่ก็จัดการเรื่องรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมอย่างไม่รีรอ
เธอจึงเปลี่ยนจากเด็กในครอบครัวธรรมดา ๆ มาเป็นบุตรสาวบุญธรรมของตระกูลโจว
หลังเธอปรับตัวเข้าที่เข้าทาง ระบบก็ส่งเรื่องย่อของนิยายเล่มนี้มาให้
นิยายต้นฉบับเป็นนิยายวายยุคเก่าเรื่องหนึ่ง
พระเอกโจวเหยี่ยนเป็นทายาทกลุ่มทุนชั้นนำของเมืองเอ เป็นคนที่เกิดมาก็ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของพีระมิด เย็นชา หยิ่งยโส และไม่เห็นใครอยู่ในสายตา
นายเอกฟางสวินเกิดในชุมชนแออัดกลางเมือง แม่ล้มป่วยติดเตียง ส่วนพ่อไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน ทั้งครอบครัวต้องประทังชีวิตด้วยเงินสงเคราะห์และเงินเล็กน้อยที่เขาหามาได้จากการรับจ้างทำงานพิเศษ
เดิมทีพวกเขาไม่น่าจะมีจุดใดเกี่ยวข้องกันเลย
แต่โชคชะตากลับเล่นตลกร้ายกับพวกเขา
ในฤดูใบไม้ร่วงปีที่แม่ของฟางสวินต้องการเงินค่าผ่าตัดด่วน เขาสอบเข้าโรงเรียนเซิ่งลู่ได้
ทุนการศึกษาสำหรับนักเรียนโควตาพิเศษพอดีกับจำนวนเงินที่ขาดไปเพื่อช่วยชีวิตแม่
ช่วงเปิดเรียนชั้นมัธยมปลายปีสุดท้าย โจวเหยี่ยนไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีคนอย่างฟางสวินอยู่ในโรงเรียน
แต่ฟางสวินเป็นนักเรียนโควตาพิเศษ ผลการเรียนดี หน้าตาสะอาดสะอ้าน ต่อให้อยู่ในโรงเรียนเซิ่งลู่ก็ยังเป็นคนที่ไม่มีทางมองข้ามได้
หลังโจวเหยี่ยนสังเกตเห็นเขา ก็เกิดอยากรู้อยากเห็นขึ้นมาว่าคนแบบนี้จะทนไปได้นานแค่ไหน ต้องเหยียบย่ำให้แหลกสลายเพียงใดถึงจะพังยับเยินอย่างแท้จริง