เสี่ยปิงชิงถอยรถที่พุ่งเข้ามาในโรงพยาบาลออกไป ตลอดทางประกายไฟแลบแปลบปลาบ
มุ่งตรงไปยังอาคารหลักของสถาบันวิจัยการแพทย์เมืองอู่
กึก กึก กึก
เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังกังวานไปทั่วทางเดิน
มุ่งหน้าตรงไปจนถึงชั้นห้า
ปลดล็อกด้วยลายนิ้วมือและม่านตา
ที่นี่คือห้องทดลองส่วนตัวซึ่งสถาบันวิทยาศาสตร์เมืองอู่อนุมัติเป็นกรณีพิเศษให้เธอ
ทุ่มงบประมาณสร้างถึงสิบล้านดอลลาร์
เครื่องมือตรวจวิเคราะห์ทุกชิ้นล้วนเป็นรุ่นท็อปของวงการ
แค่เครื่องเดียวก็มีราคาสูงถึงหลักล้าน
เสี่ยปิงชิงรีบสวมชุดป้องกันระดับชีวเคมี
สวมถุงมือป้องกันสารเคมีซ้อนกันถึงห้าชั้น
สกัด เจือจาง ปั่นเหวี่ยง ตรวจวิเคราะห์
ทุกการเคลื่อนไหวลื่นไหลคล่องแคล่ว
ขั้นตอนเหล่านี้ เสี่ยปิงชิงทำมาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว
เธอใส่ตัวอย่างลงในเครื่องตรวจวิเคราะห์
จากนั้นก็นั่งตัวตรงอยู่หน้าเครื่อง รออย่างเงียบงัน
ห้องทดลองทั้งห้องเงียบสนิท
เหลือเพียงเสียงความถี่ต่ำจากเครื่องตรวจวิเคราะห์ขณะทำงาน
ทว่าในหัวของเสี่ยปิงชิงกลับมีความคิดนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมา
ภาพคนเร่ร่อนที่กำลังปิกนิกอยู่ในห้องผู้ป่วยวิกฤตคนนั้นวนเวียนอยู่ในหัวเธอไม่ยอมจางหาย
เธอคิดไม่ตกจริง ๆ
ทำไมเขาถึงรู้สูตรพิษประหลาดที่สูญหายไปนานถึงห้าร้อยปี
เธอตามหาจนทั่วทั้งพิพิธภัณฑ์แห่งชาติและหอสมุดระดับโลก ใช้เส้นสายทั้งหมดที่มีค้นคว้าตำราโบราณเกี่ยวกับพิษในประเทศ ไม่ว่าจะฉบับทางการหรือฉบับพื้นบ้าน เธอก็อ่านมาหมดแล้ว
หลายปีมานี้ เธอไม่พบอะไรเลย