“อ๊าก!”
หลิวเจิ้นกั๋วส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดแสนสาหัส เขาทุบพื้นอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายสั่นสะท้านไม่หยุด เมื่อความเจ็บปวดพุ่งถึงขีดสุด กลิ่นเหม็นก็โชยออกมาจากเป้ากางเกงของหลิวเจิ้นกั๋ว น้ำเปียกชุ่มไหลซึมผ่านกางเกงสั่งตัดราคาแพง
เห็นได้ชัดว่าเขากลั้นปัสสาวะและอุจจาระไม่อยู่
“อย่าทรมานผมเลย ผมจะบอกทุกอย่าง! ขอร้องละ...”
ตอนนี้หลิวเจิ้นกั๋วนอนอยู่บนพื้น กลิ่นเหม็นของปัสสาวะและอุจจาระคละคลุ้ง แขนขาหัก ใบหน้าเต็มไปด้วยเลือด ฟันหลุดไปหลายซี่ สันจมูกก็ยุบเบี้ยวไปด้านหนึ่ง
ไม่มีเค้าความองอาจหยิ่งผยองของพี่ใหญ่ตระกูลหลิว ผู้เคยอยู่เหนือคนอื่นหลงเหลืออยู่อีกเลย
“ใช่ ผมเป็นคนทำเอง”
“ทั้งหมดเป็นฝีมือผม”
“ก่อนหน้านี้ที่หน้าโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ชุนหยาง ผมเป็นคนจ้างมือสังหารไปลอบสังหารหลิวชิงเยว่ และเป็นคนวางยาเธอ ผมซื้อยากลืนวิญญาณจากจันทร์แดงผ่านแมงป่องดำ ส่วนยาพิษนั่นผมเป็นคนลงมือเอง”
“การลอบสังหารของมือสังหารแมงป่องดำกับการโจมตีด้วยระเบิดบนถนนวงแหวนก็เป็นฝีมือผมทั้งหมด”
“ผมยกเงินทั้งหมดให้คุณเลย ผมรับรองว่าจะหายไปตลอดกาล จะไม่กลับมาอีก ขอร้องละ ปล่อยผมไปเถอะ”
เย่เซิ่งเหยียบลงบนบาดแผลของอีกฝ่าย แล้วค่อย ๆ บดขยี้
“ช่องทางซื้อยากลืนวิญญาณ!”
“อ๊าก!”
หลิวเจิ้นกั๋วหอบหายใจ มือทั้งสองข้างจิกพื้นแน่น
“ช่องทาง... สมาคมดอกไม้แดงเมืองอู่... ประธานสมาคมชื่อฟานหงฮวา ผมทุ่มเงินก้อนโตวิ่งเต้นจนได้ของมาจากเธอ”
สมาคมดอกไม้แดงงั้นหรือ?