พนักงานบริการถามโต้วเนี่ยเฉินอย่างสุภาพ "คุณคะ รุ่นนี้เป็นรุ่นล่าสุดของปีนี้ ชื่อว่าดาวราชินีแห่งจักรวาล ราคารวมสูงถึง 70 ล้านบาทค่ะ"
โดยทั่วไปแล้วลูกค้าที่มาที่ร้านจะเห็นสร้อยเส้นนี้เป็นสิ่งแรก และก็จะถูกสะกดด้วยราคานี้เช่นกัน
เขาคิดว่าชายหน้านิ่วท่าทางไม่พอใจคนนี้ก็คงจะถูกสะกดเหมือนกัน แต่กลับได้ยินเขาถาม "นี่เป็นของที่ประมูลมาจากงานประมูลเหรอ?"
เขาจำได้ว่าเคยได้ยินจากหุ้นส่วนต่างประเทศ หลังจากที่ราชาและราชินีต่างประเทศหย่ากัน ราชินีก็เอาเครื่องเพชรงานแต่งงานเส้นนี้ออกมาประมูล
ตอนนั้นเขามองดูโบรชัวร์แวบหนึ่ง ก็ดูเหมือนว่าจะเป็นดาวราชินีแห่งจักรวาลเส้นนี้
พนักงานขายไม่คิดว่าเขาจะรู้เรื่องนี้ด้วย ยิ้มแล้วพยักหน้า "ใช่ค่ะ เส้นนี้เป็นของโปรดของเจ้าของร้านเราเลยล่ะค่ะ"
เขาตั้งใจวางไว้ในตำแหน่ง C ของร้าน เพื่อจะดูว่ามีเศรษฐีคนไหนที่รวยกว่าเขาจะซื้อได้หรือเปล่า
โต้วเนี่ยเฉิน...
จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าร้านหรูนี้ใครเป็นคนเปิด
ดูเหมือนจะเป็นของคู่ปรับเก่าของเขาคนหนึ่ง
เป็นเพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลาย ตอนเรียนก็ชอบที่จะมาแข่งกับเขา
แข่งส่วนสูง แข่งหน้าตา แข่งการเรียน ถึงขั้นใครฉี่ได้ไกลกว่ากันก็ยังต้องแข่ง
ตอนนี้ไอ้หนุ่มนั่นรับช่วงกิจการครอบครัวเปิดตึกจิวเวลรี่
ตั้งใจเอากำไลเพชร 70 ล้านบาทวางไว้ในร้าน ก็แค่อยากให้ลูกค้ารู้ว่า ถ้าไม่รวยที่สุดก็อย่ามาเที่ยวเล่นที่นี่