เกาจื้อเยวียนเอาสายวัดคล้องรอบคอของโต้วเสี่ยวโต้ว แล้วบอกให้เธอ "เงยคอขึ้นหน่อย"
โต้วเสี่ยวโต้วเงยขึ้น แต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่เห็น ยังพูดต่อ "เงยหน้าขึ้นอีกหน่อยสิ"
โต้วเสี่ยวโต้วโมโหแล้ว
"หนูเงยแล้ว!!"
เธอเงยคอไปแล้วแท้ๆ
คอที่สวยขนาดนี้เขาไม่เห็นหรือไง?!!
เกาจื้อเยวียนไม่คิดว่าเด็กน้อยคนนี้อารมณ์จะรุนแรงขนาดนี้ ถูกเสียงตะคอกจนตกใจ
พอเห็นว่าเธอหน้านิ่วคิ้ว ขย้ำเหมือนยักษ์จุติจะมากินคน เขาก็ยอมแพ้ทันที
"ไม่ใช่ ฉันไม่เห็นคอเธอน่ะสิ"
โต้วเสี่ยวโต้วโกรธหนัก
"#@%&*..."
เริ่มด่าเป็นภาษาแปลกๆ ออกมา
แม้จะฟังไม่รู้เรื่อง
แต่รู้สึกได้ว่าด่าได้หยาบคายมาก
สุดท้ายพนักงานสาวขายของก็ต้องออกมาช่วยไกล่เกลี่ย รีบชมโต้วเสี่ยวโต้ว "หนูน้อยคอยาวแล้วก็สวยมาก ไม่เคยเห็นคอเด็กคนไหนสวยขนาดนี้มาก่อนเลย"
พนักงานสาวคนอื่นๆ ก็พลอยเชียร์ "ใช่ๆ น้องไม่ใช่แค่คอสวย หน้าใส แม้แต่คางสองชั้นก็ยังน่ารัก"
โต้วเสี่ยวโต้วที่ตอนแรกอารมณ์ฉุนเฉียวก็กลับมาทะนงตัวได้อีกครั้ง
เธอเชิดคางสองชั้นอันอวบอ้วน หน้าตาภาคภูมิใจอวดโฉมอันงดงามของตัวเอง คิดในใจ ชมต่อไปเถอะ ชมต่อไป เธอชอบฟัง
โต้วเนี่ยเฉินเห็นแล้วก็ขำ
เด็กคนนี้
ฟังคำชมแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
เขายื่นมือไปหยิกคอเด็กน้อย คอสั้นจริงๆ ด้วย
เพราะยังไม่ทันโต
คอสั้นก็เป็นเรื่องปกติ
พออายุสามขวบก็จะยืดยาวเอง
แต่โต้วเสี่ยวโต้วไม่ชอบฟัง แก้มป่องเหมือนปลาทอง มือน้อยๆ ปัดไปมา
"แผละ!" เสียงดังลั่น มือน้อยๆ ตบเข้าเต็มแก้มของเกาจื้อเยวียน