ถึงขั้นตอนฉีดวัคซีน พยาบาลก็ขอให้ปลุกโต้วเสี่ยวโต้วขึ้นมา
โต้วเนี่ยเฉินได้ยินก็ขมวดคิ้ว "ให้ฉวยโอกาสตอนเธอหลับ รีบฉีดให้เธอสักเข็มไม่ได้เหรอ?"
แบบนั้นจะได้เร็ว แม่น ยิ่งขึ้น
พยาบาลกลอกตาให้เขาอีกครั้ง
"เด็กน้อยโดนเข็มแทงตอนหลับจะสะดุ้งตื่น พอถึงตอนนั้นดิ้น ไซริงก์อาจค้างอยู่ในแขนก็ได้ คุณพ่อเนี่ยมีความรู้เรื่องเลี้ยงเด็กบ้างไหมเนี่ย?"
หรือว่าทั้งปีไม่เคยเลี้ยงลูกเลย เลยตอบอะไรไม่เป็น?
เผชิญหน้ากับความดูถูกของพยาบาล
โต้วเนี่ยเฉินดูจะหมดความมั่นใจ
ถึงแม้เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีเด็กคนนี้อยู่ก็เถอะ
แต่หลังจากโต้วเสี่ยวโต้วมาอยู่กับเขา ก็ได้ดูแลเธอพอสมควร
เพราะงั้นพอเจอคำถามของพยาบาลแล้วตอบไม่ได้ โดนด่าก็สมควร
ดังนั้นเจ้าเศรษฐีอันดับหนึ่งเมืองเอที่ปกติหาใครเทียบไม่ติด อารมณ์ร้อนแรง โดนด่าเข้าไปแล้ว ก็ได้แต่พยักหน้า รับการตำหนิอย่างว่าง่าย
คุณพี่หวังดูแล้วก็หายแค้น "สมน้ำหน้า ให้นายไม่สละเวลามาเลี้ยงลูก"
ตอนนี้โต้วเสี่ยวโต้วตื่นแล้ว
หัวน้อยๆ ก็พยักหน้าตามคุณพี่หวัง "สมน้ำหน้า"
ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่าพี่สาวพยาบาลด่าเรื่องอะไร แต่การด่าคุณพ่อดูเหมือนจะเป็นเรื่องสนุก เธอเลยดูหนังไปกับคุณพี่หวัง
จนกระทั่งคุณพี่หวังหันมามองเธอตาปริบๆ ก็อุทานด้วยความดีใจ "อุ๊ย ตูตูตื่นแล้วเหรอ หิวไหมล่ะ?"
โต้วเสี่ยวโต้วรีบกอดหน้าแก่ๆ ของคุณพี่หวังอย่างเอาใจ แล้วเอาหน้าซุกแก้มเธอ
คุณพี่หวังตื่นเต้น โอ้โหสองเสียง กอดหัวน้อยๆ ของเธอจุ๊บไม่หยุด