คุณพี่หวังรู้สึกผิดจนก้มหน้ากอดนิ้วมือ "เอ่อ... ฉันเปิดเองแหละ"
ถึงจะเผลอกดปุ่มพังไปสองสามปุ่ม
ชิ้นส่วนบางอันก็มีรอยเสียหายนิดหน่อย
แต่ดีที่ลงจอดอย่างปลอดภัยได้ ไม่ใช่เหรอ?
แค่ค่าซ่อมคงไม่ต่ำกว่าหนึ่งถึงสองล้าน
โต้วเนี่ยเฉิน....
เขาหลับตา หายใจเข้าลึก ๆ
สุดท้ายก็พูดแค่ว่า "กลับไปแล้วไปสอบใบอนุญาต"
คุณพี่หวังเม้มปาก "ฉันมีใบอนุญาตนะ"
แค่เหมือนตอนสอบใบขับขี่ มีใบขับขี่แล้ว แต่ขับไม่เป็น
เมื่อคืนก็โดนบีบให้ต้องทำเอาฉุกเฉิน
แต่ตอนนี้เธอก็พอมีประสบการณ์บ้างแล้ว ครั้งหน้าเครื่องคงเสียหายน้อยลง
แต่ว่า... "หวังเทียเตาเพิ่งออกมาได้ยังไง ถึงได้รู้เรื่องของนายละเอียดขนาดนั้น?"
ขนาดรู้ว่าเมื่อคืนพวกเขาขับขึ้นทางด่วนตอนดึก ๆ ยังรู้เลย?
บางทีอาจมีคนในเป็นไส้ศึกอยู่ข้าง ๆ พวกเขา
โต้วเนี่ยเฉินหรี่ตาอันตราย
"ดูเหมือนมีคนแอบขายข้อมูลฉันให้พวกมัน"
ส่วนการจับตัว คงเป็นเรื่องชั่ววูบ
ไม่อย่างนั้นคงไม่ได้วางแผนห่วย ๆ แบบนี้
คงเป็นเพราะอยู่ดี ๆ กลางดึกได้รับรู้ว่าลูกสาวตัวน้อยของเขาต้องการมาหาเขา เลยฉวยโอกาสจับตัวโต้วเสี่ยวโต้วมากะทันหัน
โชคดีที่เจ้าตัวแสบนี่ฉลาด
โต้วเนี่ยเฉินหยิกแก้มโต้วเสี่ยวโต้วที่เพิ่งกินข้าวเช้าเสร็จแล้วนอนต่อ
อยากถามเธอว่าเมื่อคืนเอาตัวรอดจากพวกคนร้ายมาได้ยังไง แต่เจ้าตัวหลับปุ๋ย ปากอ้าซะ ไม่มีทีท่าจะตื่นเลยแม้แต่น้อย
โต้วเนี่ยเฉินอุ้มเธอกลับโรงแรม จับลงน้ำ ล้างหัวรดน้ำเหมือนล้างแครอทจนสะอาดเอี่ยม แล้วค่อยอุ้มขึ้นเตียงนอนด้วยกัน