โต้วเสี่ยวโต้วยิ้มอย่างมีเลศนัยราวกับปีศาจน้อย แล้วเอามือที่เปื้อนน้ำมันเหนียวหนืดไปเช็ดที่คอของโต้วฉางเหนียน พร้อมกับหมุนไปมาให้เลอะเทอะทั่วถึงยิ่งขึ้น
โต้วฉางเหนียน...
"เธอทำอะไรเนี่ย!!!"
ความรู้สึกเหนียวหนืดมันเยิ้มนั่นทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองสกปรกไปหมด
ใบหน้าที่ดูสุภาพเรียบร้อยก็ปั้นไว้ไม่อยู่ โกรธจนกระทืบเท้าอยู่กับที่
"เด็กเวร!"
เขาจะโยนโต้วเสี่ยวโต้วทิ้งลงไปด้วยความโกรธ
แต่โต้วเสี่ยวโต้วกลับไถลตัวลงมาเองเรียบร้อยแล้ว
แล้วหันไปเอามือที่เปื้อนน้ำมันนั่นเช็ดลงบนกระโปรงแบรนด์เนมของเฉินหลินหลิน
"กรี๊ด! ชุดของฉัน!"
เห็นชุดแพงๆ ถูกมือเปื้อนน้ำมันจับต้อง เฉินหลินหลินโมโหจะตีเธอ
โต้วเสี่ยวโต้วหลบฉากไปอย่างคล่องแคล่ว แล้วก็ไปข่วนที่กระเป๋าของเธออีกที
เฉินหลินหลินตกใจ คิดว่าเธอจะมาเปื้อนใส่ตัวอีก เลยปล่อยกระเป๋าออกมาโดยสัญชาตญาณ
ผลคือกระเป๋าตกลงไปอยู่กับโต้วเสี่ยวโต้ว
โต้วเสี่ยวโต้วดีใจมาก โยนกระเป๋าให้ไท่หวงทันที พร้อมกับสั่ง "ฉี่สิ!"
ไท่หวงรับคำ ยกขาขึ้นฉี่ราดใส่กระเป๋าอย่างไม่อั้น
ทุกคน...
ไม่ต้องพูดถึงเฉินหลินหลินกับโต้วฉางเหนียน แม้แต่คุณพี่หวังกับพี่ช่างกล้องก็ยังตกใจ
"ไม่ใช่นะ ไท่หวงเชื่อฟังขนาดนี้เลยเหรอ?"
ให้ฉี่ก็ฉี่เลย?
คุณพี่หวังอดที่จะกระตุกมุมปากไม่ได้ "ปกติโต้วเป่าก็เล่นแบบนี้กับมันนี่แหละ"
เด็กกับหมา เวลาไม่พอใจอะไรก็จะไปฉี่ราดใส่ตัวคนอื่น
แล้วก็ไม่ได้ฉี่แบบนั่งยองๆ แต่ฉี่แบบยืน