ตอนที่โต้วเนี่ยเฉินลงมาทานข้าว โต้วเสี่ยวโต้วถูกวางไว้บนเก้าอี้ทานข้าวสำหรับเด็กแล้ว
เก้าอี้และถาดอาหารของเธอเป็นสีชมพู
คุณพี่หวังยังผูกผมให้เธอเป็นจุกเล็กๆ
เจ้าเด็กน้อยคนนี้ผมเป็นลอน ตอนผูกจุกก็ยังติดกิ๊บสีชมพูให้อีก
เมื่อวานเธอยังดูสกปรก แต่พออาบน้ำสะอาดแล้ว หน้าน้อยๆ แก้มแดงระเรื่อ ผิวขาวเหมือนน้ำนม ดวงตาโตกลม เปลือกตางอนฟ้อน ไม่แพ้เด็กครึ่งชาติเลย
ต้องยอมรับว่าเจ้าตัวเล็กนี่มีความน่ารักซ่อนอยู่จริงๆ
โดยเฉพาะหน้าน้อยๆ ที่เต็มไปด้วยแก้มย้วย เวลากินข้าวปากก็จุ๊บจิ๊บ ดูน่ารักมาก
ไม่ต้องพูดถึงคุณพี่หวังที่ยิ้มตาเป็นประกายแล้ว ยังเอาโทรศัพท์มาถ่ายคลิปวิดีโอเป็นระยะๆ
แม้แต่โต้วเนี่ยเฉินก็ยังมองอยู่ตั้งนาน
สุดท้ายก็เพิ่งจะรู้สึกตัวเมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
เป็นหลี่ผู้ช่วยพิเศษโทรมา "คุณโต้ว ตามที่คุณสั่ง ทั้งเปิดเผยและลับ ผมให้คนไปตรวจแล้ว"
ผลตรวจแบบเปิดเผยถูกปั่นหัวจริงๆ
แต่ผลตรวจแบบลับหลายชุดกลับออกมาเหมือนกัน
ผลตรวจแสดงว่า "เด็กคนนั้นคือลูกสาวแท้ๆ ของคุณ"
โต้วเนี่ยเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย
หันไปมองเด็กน้อยที่กินข้าวเปื้อนหน้าแต่กลับเลียจานสะอาดเอี่ยม แล้วก็รู้สึกรังเกียจในใจ
เขามองหน้าของเด็กน้อยอย่างละเอียด พยายามนึกว่าหน้าตาแม่ของเธอเป็นแบบไหน
แต่คิดไปคิดมาก็ไม่มีหัวคิดเลย
โต้วเสี่ยวโต้วเห็นเขาจ้องเธอตลอด ก็คิดว่าเขาคิดถึงข้าวในชามเด็กของเธอ เลยกินเร็วขึ้นทันที
เสียง "อึดอัดๆ" เหมือนหมาฮัสกี้กำลังคุ้ยข้าว ทำให้ข้าวกระจายไปทั่ว
โต้วเนี่ยเฉิน...
ไม่รู้ว่าเขาที่ฉลาดปราดเปรื่อง หล่อเหลา เก่งกาจรอบด้าน ทำไมถึงมีลูกที่สกปรกแบบนี้ได้
ตอนนั้นเองคุณพี่หวังก็พูดเสริมขึ้นมาข้างๆ "คุณหนูเล็กเวลากินข้าวเหมือนคุณตอนเด็กๆ เป๊ะเลย"
โต้วเนี่ยเฉินตกใจ "เป็นไปไม่ได้!"
เขาเป็นคนรักความสะอาดมาตั้งแต่เด็ก ไม่มีทางกินข้าวเละเทะแบบนั้นเด็ดขาด
แต่คุณพี่หวังมั่นใจมาก "ไม่เชื่อดูคลิปวิดีโอสิ"
ในโทรศัพท์ของเธอมีเรื่องลับๆ ของโต้วเนี่ยเฉินตอนเด็กอยู่มากมาย
กำลังจะเปิด โต้วเนี่ยเฉินหรี่ตามองอย่างเย็นชา คุณพี่หวังจึงรีบเก็บโทรศัพท์ แล้วอุ้มโต้วเสี่ยวโต้วที่กินข้าวเปื้อนตัวไปล้างทันที
ตอนที่หลี่ผู้ช่วยพิเศษเอาใบรับรองผลตรวจมาให้ โต้วเนี่ยเฉินมองมันอยู่ตั้งนาน
ในใจยังคงรู้สึกไม่ถูกต้อง
เขาโตมาในครอบครัวที่พ่อแม่เกลียดชังกัน และทั้งคู่ก็มีชู้ในระหว่างแต่งงาน มีลูกนอกสมรสข้างนอก
พวกเขารักลูกข้างนอก แต่เกลียดเขาเพียงคนเดียว
ถึงขนาดระบายความแค้นที่สู้ครอบครัวไม่ได้ลงที่เขา ทั้งพูดจาดูถูก และทำร้ายจิตใจ
ทำให้เขายิ่งโตก็ยิ่งดุร้าย อยากฆ่าให้ทั่วโลก
พอโตขึ้นเขาก็ทำแบบนั้นจริงๆ ไม่เพียงแต่โต้กลับพ่อแม่ด้วยคำพูด แต่ยังเอาคำหยาบที่เคยได้ยินตอนเด็กๆ มาใช้กับพวกเขาด้วย
ตอนที่พวกเขาจะวิ่งมาทำร้ายเขา เขาก็ต่อสู้อย่างรุนแรง และทำให้พวกเขาต้องนอนโรงพยาบาล
การระบายแบบคนบ้าทำให้เขารู้สึกปลดปล่อยทางจิตใจ ตั้งแต่นั้นก็ไม่เคยหยุด
คนนอกบอกว่าเขาทารุณโหดร้าย ยังทุบตีพ่อแม่ เป็นคนโรคจิต
เขาก็รู้สึกว่าตัวเองอาจมีโรคทางจิตจริงๆ
คนที่บกพร่องแบบเขา จะเลี้ยงเด็กได้อย่างไร?
เด็กๆ ต่างก็โตขึ้นมาจากการดูพ่อแม่ทำ
เขาก็กลัวว่าเด็กน้อยจะกลายเป็นคนดุร้ายเหมือนเขาต่อไป
คุณพี่หวังเห็นเขานั่งเหม่อ ก็อุ้มโต้วเสี่ยวโต้วที่อาบน้ำสะอาดไปวางบนเตียงของเขา
และทำสีหน้าให้สัญญาณกับเธอ "ไปสิ ไปสร้างความสัมพันธ์กับพ่อหน่อย อนาคตทรัพย์สมบัติมากมายนี้ก็จะเป็นของเธอทั้งหมด"
โต้วเสี่ยวโต้วเข้าใจโดยสัญชาตญาณ
รีบคลานไปหาโต้วเนี่ยเฉิน จ้องมองเขาด้วยดวงตาโตกลมๆ อย่างน่ารัก
"อาแบ่อาแบ่~~"
ขอทรัพย์สมบัติพันล้านหน่อยสิ
ระบบ...
ที่รัก เธอตรงไปตรงมาเกินไปแล้วนะ
โชคดีที่เธอยังพูดไม่ได้ ไม่งั้นถ้าโต้วเนี่ยเฉินได้ยิน คงโดนตีก้นอีกแน่ๆ
โต้วเนี่ยเฉินถึงจะฟังภาษาเด็กไม่ออก แต่ก็ดูออกว่าเด็กคนนี้เป็นพวกไม่เห็นแก่ประโยชน์แล้วไม่ยอมตื่น
เขาผลักเธอออก "ไปไกลๆ หน่อย"
คิดว่าเด็กน้อยจะคลานกลับมาอีก เพราะในอินเทอร์เน็ตบอกว่าเด็กวัยนี้เป็นพวกติดคนมาก ไปเข้าห้องน้ำยังต้องตาม
เขาคิดว่าผลักเธอออกไปแล้ว เธอจะรีบคลานกลับมา
แต่โต้วเสี่ยวโต้วกลับทำเสียงหึ อมยิ้มหน้าน้อยๆ แล้วตรงไปที่เปลเด็กของตัวเอง
เอาเจ้าจุกนมสีชมพูเข้าปาก นอนนิ่งเหมือนถังแก๊ส หลับไปเลย
"ฟึดฟาด ฟึดฟาด"
ปิดเครื่องในหนึ่งวินาที
โต้วเนี่ยเฉิน...
อะไรนะ?
เธอมีปุ่มปิดเปิดหรือไง?
นอนลงแล้วหลับทันที ใครให้พลังพิเศษกับเธอ?
ทำไมเขานอนทั้งคืนก็ไม่หลับสักที?
โต้วเนี่ยเฉินอิจฉามาก
กัดฟันนอนลงบนเตียง หลับตา ลองดูว่าจะหลับเร็วได้เหมือนเธอไหม
หนึ่งนาทีผ่านไป สิบนาทีผ่านไป ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
เยี่ยม ไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด
เขามองยานอนหลับบนหัวเตียง
หยิบขึ้นมา อยากกิน แต่คิดว่าเมื่อคืนไม่ได้กินก็หลับไปได้
ก็แปลกนะ เมื่อคืนเขานอนหลับได้ยังไง?
คิดไปคิดมา สุดท้ายก็จ้องไปที่เด็กน้อยที่นอนคว่ำหน้าอยู่
เขาจำได้ว่าเมื่อวานรู้สึกไม่พอใจที่เด็กน้อยอยู่ห้องเดียวกับเขา แต่กลับหลับได้อย่างน่าอัศจรรย์
และหลับยาวจนเช้า
หรือว่าเด็กปีศาจนี่จะมีพลังช่วยให้นอนหลับ?
โต้วเนี่ยเฉินคิดว่าเป็นไปได้มาก รีบดึงโต้วเสี่ยวโต้วมา
เขาจับขาอ้วนๆ ของเธอดึงมาวางบนหน้าอกตัวเอง
อืม น้ำหนักดี
บนตัวยังมีกลิ่นนมของทารกโดยเฉพาะ
ดมแล้วรู้สึกเลี่ยนๆ แต่ก็ทำให้ผ่อนคลายจริงๆ
โดยไม่รู้ตัว โต้วเนี่ยเฉินที่ตึงเครียดก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง
อ้าปากหาว แล้วก็หลับตาลงเร็วๆ
เหมือนกินยา หลับไปเร็วมาก
คุณพี่หวังแอบย่องเข้ามาดูว่าโต้วเสี่ยวโต้วโดนตีหรือเปล่า
แต่ไม่คิดว่าพ่อลูกจะหลับได้อย่างสงบ ราวกับตายไปแล้ว
ระบบ...
คุณพี่หวังนี่พูดไม่เข้าหูยิ่งกว่าตัวมันอีก
คุณพี่หวังแอบย่องไปที่หัวเตียง บันทึกภาพพ่อลูกนอนหลับอย่างสงบไว้ ตั้งใจจะเอาไปเป็นของขวัญวันเกิดให้ทั้งคู่ในอนาคต
แบบนี้ก็ประหยัดเงินไปได้อีกหลายหมื่น
ระบบ...
ในที่สุดมันก็เชื่อว่าตระกูลโต้วนี้ไม่มีใครปกติ
แม้แต่หมาก็ยังแปลกๆ
แต่ระบบก็ยังทำหน้าที่ล้างสมองโต้วเสี่ยวโต้วอย่างเต็มที่ "ที่รัก พ่อคนนี้ดูเย็นชาแต่ใจร้อนแรง เธอต้องทำดีกับเขาให้นะ"
"แบบนี้ในอนาคตจะมีข้าวไม่หมด มีนมไม่ขาด"
โต้วเสี่ยวโต้วที่กำลังหลับอยู่ถูกเสียงล้างสมองรบกวนจนทำเสียงหึ ขาอ้วนๆ เตะลงอย่างโมโห
เกือบจะทำให้หัวใจของโต้วเนี่ยเฉินแหลกสลาย
โต้วเนี่ยเฉินสะดุ้งตื่นกลางดึก
กำลังจะเรียกบอดี้การ์ด คิดว่ามีคนลอบสังหาร
แต่พอเอื้อมมือไปจับก็เป็นขาอ้วนๆ เหมือนบัวลอย
อย่าดูถูกขาเด็กสั้นๆ แต่แรงเยอะพอจะเตะซี่โครงหักได้
โต้วเนี่ยเฉินรู้แรงขาของเธอดีแล้ว รีบโยนเธอไปอีกด้าน
โชคดีที่เตียงใหญ่ห้าเมตรนุ่มนุ่มมาก โต้วเสี่ยวโต้วถูกโยนไปอีกด้านก็ไม่ตื่น ยังอมจุกนมแล้วหลับต่อ
โต้วเนี่ยเฉินหาว ง่วงนอนมาเยือนอีกครั้ง
ก่อนนอนเขายังคิดว่า เด็กคนนี้มีฤทธิ์ช่วยนอนหลับจริงๆ
พรุ่งนี้ต้องให้ตรวจเลือดเธอหน่อย บางทีดื่มเลือดเธออาจจะทำให้เป็นอมตะได้
คิดเสร็จก็หลับไปทันที
ระบบ...
ประหลาด ประหลาดมาก
ไม่แปลกใจเลยที่เด็กน้อยคนนี้ต่างจากเด็กทั่วไป ที่แท้ก็เป็นเพราะพันธุกรรมนี่เอง