ตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น
โต้วเนี่ยเฉินนอนหลับเต็มอิ่ม ใบหน้าเปี่ยมสุข
นอกจากจะรู้สึกหายใจติดขัดเล็กน้อยแล้ว อย่างอื่นดีหมด
เขาชอบความรู้สึกตื่นมาสดชื่นแบบนี้ ถึงแม้อารมณ์ขุ่นมัวยามเช้าจะบรรเทาลงไปมาก
เขาดูโทรศัพท์ หลี่ผู้ช่วยพิเศษส่งตารางงานวันนี้มาให้แล้ว
ส่วนกำหนดการและเส้นทางไปดูโรงงานต่างประเทศก็เรียบร้อย
หลี่ผู้ช่วยพิเศษยังถามอีกว่า "วันนี้คุณนายกับคุณท่านถามว่าคุณเลิกงานเมื่อไหร่ คงอยากให้คุณไปหา"
โต้วเนี่ยเฉินยิ้มมุมปาก "ได้สิ งั้นฉันจะไปสักหน่อย"
เขาอยากเห็นนักว่าสามีภรรยาจอมเล่ห์คู่นี้จะเล่นละครอะไรอีกรอบ
หลี่ผู้ช่วยพิเศษขมวดคิ้ว "ระวังโดนพวกเธออัดเสียงหรือถ่ายวิดีโอนะครับ"
อย่าให้โดนล้วงความลับได้
โต้วเนี่ยเฉินตอบ "อืม วางใจได้ แกล้งทำเป็นบริสุทธิ์ฉันเก่งกว่าใคร"
ตอนเด็กเขาไร้เดียงสามากเกินไป อะไรก็เขียนไว้บนหน้า
แต่ตอนนี้เห็นหน้าซื่อใจคดของสามีภรรยาคู่นั้นมามาก ก็เรียนรู้ไว้หมดแล้ว
กลับกลอกสองหน้า ร้องขอความสงสารต่อหน้าสื่อ
ตอนนี้เขาเรียนรู้มาเต็มร้อย พร้อมจะโชว์ให้พวกเธอเห็นแล้ว
ก่อนไปทำงาน โต้วเสี่ยวโต้วยังนั่งกินอาหารเช้าอยู่ที่โต๊ะ
อาหารเช้าของเธออุดมสมบูรณ์ มีไข่ตุ๋น นม ฟักทอง ลูกชิ้นเนื้อ และสตรอว์เบอร์รีกับบลูเบอร์รี
เรียกได้ว่าครบถ้วนทุกหมู่
มือซ้ายถือบลูเบอร์รี มือขวาถือลูกชิ้นเนื้อ กินอย่างเอร็ดอร่อย
บลูเบอร์รีลูกนั้นทั้งที่ไม่ใหญ่ แต่พอถือในมือเธอกลับดูใหญ่โต