โต้วเปิ่นโต้วได้ยินว่าจะได้ชีสแท่งคืน แถมยังได้กินเค้กเล็กๆ ด้วย ชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว ก็ยอมจำนนทันที
"ดี~"
เธอเป็นเด็กน้อยที่รู้จักรักตัวเองเป็นอย่างมาก
มีของอร่อยให้ เธอก็ต้องเอาสิ
รีบวิ่งตุ๊บตับๆ ไปกอดขาโต้วเนี่ยเฉินทันที
โต้วเนี่ยเฉินตอนแรกก็ยังรู้สึกเก้อเขินที่จะให้เค้กกับโต้วเปิ่นโต้ว
ตอนเด็กๆ เขาเคยตั้งใจทำเค้กเล็กๆ ไปให้พ่อแม่ด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม แต่กลับถูกพวกเขาเหยียบย่ำลงไปกับพื้น แถมยังด่าเขาว่าไม่มีรสนิยม เอาของเลวๆ มาฝาก ไม่สมกับเป็นคุณชายน้อยแห่งตระกูลโต้ว
ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ไม่เคยส่งของให้พวกเขาอีกเลย
ความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความตั้งใจอยากมอบของขวัญ กลับกลายเป็นปมในใจไปโดยปริยาย
ทุกครั้งที่อยากจะให้อะไร ก็แค่กลัวว่าจะถูกดูถูกเหยียดหยาม
ดังนั้นเวลาซื้อของให้คุณพี่หวังกับคนอื่นๆ เขาเลยให้เป็นเงินสดตรงๆ มาตลอด
แต่เด็กน้อยอย่างโต้วเปิ่นโต้ว คงจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเงินคืออะไร
คิดว่าเธอชอบกินขนาดนั้น การให้อาหารเธอไปคงจะทำให้เธอมีความสุขจริงๆ
แต่พอคิดว่าเธอจะมีความสุข อารมณ์เขากลับรู้สึกแปลกๆ ขึ้นมาอีก
ความแปลกๆ นั้นเหมือนเป็นจิตใจที่ป่วยๆ กลัวคนอื่นมีความสุข แต่ก็กลัวตัวเองไม่มีความสุข
เขารู้ตัวดีว่าจิตใจตัวเองไม่ปกติ และถึงขั้นต่อต้านการไปหาจิตแพทย์
ทำได้แค่ปลอบใจตัวเองว่า เดี๋ยวค่อยเอาตรงๆ โยนเค้กลงพื้น แล้วให้เด็กน้อยเห็นเองแล้วเธอก็คงจะกินเอง