ประตูทางเข้าหมู่บ้านจัดสรรซึ่งเคยมีระบบรักษาความปลอดภัยแน่นหนา บัดนี้ถูกทิ้งร้างจนทรุดโทรม ประตูกั้นอัตโนมัติบิดเบี้ยวหักพัง ป้อมยามเปิดอ้า ภายในว่างเปล่าไร้ผู้คน
โล่กันกระสุนกับส้อมเหล็กที่แตกหักกระจัดกระจายบนพื้น ผนังและพื้นดาษดื่นไปด้วยคราบเลือดแห้งกรังจนดำคล้ำ ทิ้งร่องรอยเงียบงันถึงความโกลาหลนองเลือดที่เคยเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้
เย่โม่ขับรถบ้านค่อย ๆ ผ่านประตูเข้าไป เสิ่นซีที่ตามมาด้านหลังรีบขับตามทันที รถบ้านทั้งสองคันแล่นเข้าสู่หมู่บ้านจัดสรรตามลำดับ
ทันทีที่เข้ามา สภาพภายในกลับแตกต่างจากถนนด้านนอกที่แออัดและทรุดโทรมอย่างสิ้นเชิง
ถนนลาดยางเรียบทอดลึกเข้าไปในหมู่บ้าน ต้นไม้ใหญ่สองข้างทางแผ่กิ่งก้านสานเกี่ยวกันเหนือถนน ก่อตัวเป็นหลังคาร่มไม้ตามธรรมชาติ บดบังแสงตะวันจนมืดครึ้ม
สายลมพัดผ่านแนวไม้ กิ่งใบไหวเอนส่งเสียงเสียดสีกันแผ่วเบา หากไม่เห็นคราบเลือดกับข้าวของถูกทิ้งเกลื่อนพื้น ก็คงยากจะเชื่อว่าตอนนี้คือวันสิ้นโลกอันแสนอันตราย
รถแล่นต่อไปตามถนนสายหลัก ผ่านประตูเข้ามาได้หลายสิบเมตร ถนนก็เริ่มลาดขึ้นอย่างช้า ๆ
วิลล่าเดี่ยว 36 หลังตั้งกระจายอยู่ตามไหล่เขาอย่างเป็นระเบียบ แต่ละหลังอยู่ห่างกันหลายสิบเมตร มีแนวไม้เขียวชอุ่มหนาทึบกั้นกลาง จึงเป็นส่วนตัวและแยกขาดจากกันอย่างดีเยี่ยม
พลังรับรู้ทางจิตแผ่กระจายออกไปราวใยแมงมุม กวาดตรวจวิลล่าแต่ละหลังที่รถแล่นผ่านอย่างละเอียดทีละนิ้ว
ยิ่งตรวจสอบไปเรื่อย ๆ ความสงสัยในใจก็ยิ่งเพิ่มพูน วิลล่ากว่ายี่สิบหลังที่ผ่านมาล้วนเงียบงันไร้ผู้คน
