เถาวัลย์ห้อยระย้า รากไม้พุ่งทะลุดินขึ้นมา ชั่วพริบตา ทางแยกทั้งบริเวณก็ถูกปกคลุมด้วยสีเขียวชอุ่ม
เถาวัลย์และรากไม้หนาแน่นสลับกันไป มีทั้งขนาดใหญ่เท่าแขนผู้ใหญ่ แข็งแกร่งราวเหล็กกล้า และขนาดเล็กเท่านิ้วมือแต่เหนียวทนทาน พวกมันแผ่ปกคลุมฝูงซอมบี้ทั้งหมดไว้
แววตาของหลิ่วชิงซวี่พลันเคร่งขรึม พลังพิเศษรอบกายไหลเวียนอย่างมั่นคง ก่อนจะเร่งเร้าพลังพิเศษธาตุไม้ขั้นสามให้ทำงาน
เถาวัลย์ที่พันรัดร่างซอมบี้พลันหดแน่น เสียงเสียดสีตึงเขม็งดังกรอบแกรบถี่กระชั้น
เถาวัลย์และรากไม้หลากขนาดรัดคอ แขนขา และลำตัวของซอมบี้ไว้แน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนร่างแข็งทื่อของพวกมันเริ่มบิดเบี้ยวเล็กน้อย
ซอมบี้ที่ถูกพันธนาการดิ้นรนอย่างบ้าคลั่งทันที เสียงคำรามแหบต่ำ «แฮ่ก ๆ» ดังลอดออกมาจากลำคอ เล็บแหลมสีดำคล้ำตะกุยเถาวัลย์อย่างแรง ปลายนิ้วครูดผ่านเปลือกเถาไม้จนเกิดเสียงเสียดสีแสบแก้วหู พวกมันพยายามฉีกพันธนาการให้ขาดและดิ้นหลุดจากการรัดบีบ
แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเถาวัลย์ที่ถูกเร่งให้เติบโตด้วยพลังธาตุไม้ขั้นสาม พละกำลังของซอมบี้ขั้นหนึ่งธรรมดาก็เล็กน้อยเกินไป
เถาวัลย์เหนียวทนไม่ไหวติง แรงรัดเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
กร๊อบ!
เสียงกระดูกหักดังสนั่นติดต่อกันหลายครั้ง แขนขาของซอมบี้แต่ละตัวถูกบิดขาด เนื้อหนังเน่าเปื่อยฉีกออก เลือดดำไหลทะลักตามร่องเถาวัลย์
ขณะเดียวกัน รากแหลมคมก็พุ่งจู่โจมออกมา ประหนึ่งงูเหลือมพุ่งออกจากถ้ำ
ฉึก! ฉึก!
รากไม้คมกริบราวหอกยาวนับไม่ถ้วน แทงทะลุลำคอและลำตัวของซอมบี้ทีละตัว
เพียงชั่วครู่ ซอมบี้ธรรมดากว่าร้อยตัวก็หยุดดิ้นรน ร่างศพอ่อนยวบลงกับพื้น บิดเบี้ยวและฉีกขาดจนแขนขากระจัดกระจาย ซอมบี้ธรรมดาตลอดทั้งถนนถูกกำจัดจนสิ้น