หลังล็อกประตูคลังสินค้าแน่นหนาและตัดขาดจากโลกภายนอก เย่โม่ก็รู้สึกปลอดภัยขึ้นมาเล็กน้อย
วันสิ้นโลกมาถึงแล้ว โลกภายนอกตกอยู่ในความโกลาหล ระเบียบพังทลาย อันตรายอยู่ทุกหนแห่ง
สายตาของเขากวาดผ่านเพดานคลังสินค้า กล้องวงจรปิดความคมชัดสูงหลายตัวติดตั้งอยู่โดยรอบ เลนส์หันไปยังทุกมุมของคลัง บันทึกภาพตลอดเวลา นี่เป็นอุปกรณ์ป้องกันขโมยตามปกติ แต่ตอนนี้เขากำลังจะกวาดเสบียงที่นี่จนเกลี้ยง กล้องพวกนี้จึงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป
หากมีผู้รอดชีวิตหรือกลุ่มอำนาจบางกลุ่มที่ก่อตัวขึ้นในอนาคตบุกเข้ามา พวกเขาก็ตรวจสอบห้องควบคุมกล้องวงจรปิดทีหลังและรู้สาเหตุที่เสบียงในคลังหายไปได้ ถึงตอนนั้นย่อมดึงดูดสายตาโลภและปัญหาที่ไม่จำเป็นเข้ามาแน่
เย่โม่มีแววตาเย็นชา ไม่ลังเลแม้แต่น้อย พลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุที่ไร้รูปร่างแผ่ขยายออกอย่างเงียบงัน ห่อหุ้มก้อนกรวดไม่กี่ก้อนที่เขาเพิ่งนำเข้ามา
ตำแหน่ง มุมกล้อง และแนวสายไฟของกล้องวงจรปิดทุกตัวในคลัง ปรากฏชัดเจนในสมองของเขา
หึ่ง!
ภายใต้การควบคุมของพลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุ ก้อนกรวดแปรเป็นเงาดำเล็ก ๆ หลายสาย พุ่งไปยังกล้องวงจรปิดบนเพดานคลัง ราวกับกระสุน
ปัง ปัง ปัง!
เสียงแตกกระจายแหลมใสดังต่อเนื่องกันหลายครั้ง
เลนส์กล้องทุกตัวบนเพดานคลังแตกละเอียดในพริบตา เศษซากร่วงกราว สายไฟมีประกายไฟวาบขึ้นแล้วดับสนิท ระบบกล้องวงจรปิดของคลังเสียหายจนหมด ไม่อาจบันทึกภาพหรือเก็บข้อมูลได้อีก
ทุกอย่างจบลงอย่างรวดเร็วและเรียบร้อย เมื่อเห็นกล้องใช้การไม่ได้แล้ว ความรู้สึกปลอดภัยในใจเย่โม่ก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน
จากนั้นเขาหันไปสำรวจคลังสินค้าทั้งหมด จุดเก็บสินค้าของวอลมาร์ทแห่งนี้เป็นเพียงคลังเติมสินค้าในเขตเจียงเฉิง มีพื้นที่รวมสามถึงสี่พันตารางเมตร ขนาดไม่ใหญ่นัก มีหน้าที่หลักในการเติมสินค้าและหมุนเวียนสต็อกให้สาขาวอลมาร์ทสามแห่งในเขตเมืองเจียงเฉิง
ผังคลังเรียบง่ายและเป็นระเบียบ พื้นที่หลักเป็นเขตเก็บของแบบปิด ด้านหลังมีพื้นที่สนับสนุนขนาดเล็ก มีเพียงห้องควบคุมกล้องวงจรปิดหนึ่งห้อง ห้องจัดเตรียมของไม่กี่ห้อง และห้องพักพนักงาน
ตอนนี้ยังไม่ถึงเจ็ดโมง พนักงานคลังยังไม่มาทำงาน แต่วันสิ้นโลกมาถึงแล้ว ระเบียบสังคมพังทลาย
พนักงานเหล่านั้นส่วนใหญ่คงกลายเป็นสัตว์ประหลาดไร้สติจากหายนะครั้งนี้ หรือไม่ก็ถูกสัตว์ประหลาดกัดกินไปแล้ว
พื้นที่คลังสินค้าทั้งหมดกลายเป็นโลกใบเล็กที่ไร้ผู้ดูแลและถูกตัดขาดจากภายนอกโดยสิ้นเชิง
คลังสินค้าขนาดสามถึงสี่พันตารางเมตรนี้ แม้จะเก็บของได้น้อยกว่าคลังศูนย์ขนาดใหญ่ แต่สำหรับเขาที่มีตัวคนเดียว เสบียงเหล่านี้ก็มากพอจะเรียกได้ว่าเป็นทรัพยากรเอาชีวิตรอดมหาศาลในวันสิ้นโลก
ข้าว แป้ง ธัญพืช และน้ำมันซ้อนเรียงเป็นลัง ขนมขบเคี้ยวและอาหารสำเร็จรูปวางเป็นระเบียบ อาหารกระป๋องกับเสบียงแห้งเก็บได้นาน น้ำดื่มกองสูงเป็นพะเนิน ยังมีโซนยา ของใช้ประจำวัน อุปกรณ์กลางแจ้ง และอีกมากมาย ครบครันไปด้วยของจำเป็นต่อการดำรงชีวิต
แต่ความจุของมิติพกพามีเพียง 10×10×10 เมตร พื้นที่จำกัด ตอนนี้ยังไม่มีทางเก็บเสบียงทั้งคลังเข้าไปได้หมด
เขาต้องเลือกกักตุนเฉพาะของจำเป็น เพื่อเตรียมพร้อมรับมือการเอาชีวิตรอดระยะยาวในวันสิ้นโลกอย่างรอบคอบที่สุด
“เริ่มได้”
เย่โม่คิดอย่างเป็นระบบ ลงมืออย่างฉับไว แล้วเริ่มเก็บเสบียงเข้ามิติอย่างเป็นขั้นเป็นตอนทันที
เขาเริ่มจากสิ่งจำเป็นที่สุดต่อการเอาชีวิตรอด นั่นคืออาหารกับน้ำ
เขาเก็บข้าวสารบรรจุถุงกว่าร้อยถุงกับแป้งสาลีขัดขาวก่อน จากนั้นก็เป็นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ข้าวพร้อมรับประทานที่อุ่นได้เอง ขนมปัง บิสกิต อาหารปรุงสุกบรรจุสุญญากาศ เนื้อสัตว์และผักกระป๋อง รวมถึงเสบียงอัดแท่ง น่าเสียดายที่พื้นที่มีจำกัด จึงเก็บได้เพียงบางส่วน อาหารหลักที่เก็บได้นานและอาหารสำเร็จรูปหลากชนิดกินพื้นที่เกือบครึ่งมิติพกพา มากพอให้เขาใช้กินอย่างเต็มที่ได้หลายปี
ต่อมาก็เป็นน้ำ
น้ำดื่มบรรจุขวด เครื่องดื่มให้พลังงาน และนมที่เก็บในอุณหภูมิห้องกองซ้อนกันเป็นพะเนิน เขาเก็บทั้งหมดเข้าไปทีละจำนวนมาก ภาชนะปิดสนิท ไม่เสียง่าย เพียงพอสำหรับการเอาชีวิตรอดกลางแจ้งระยะยาว ไม่ต้องกลัวว่าจะขาดน้ำ
เมื่อจัดการสิ่งจำเป็นหลักสองอย่างอย่างอาหารและน้ำเรียบร้อย เย่โม่ก็เริ่มเก็บเสบียงช่วยชีวิต
โซนยามีครบทั้งโพวิโดนไอโอดีน แอลกอฮอล์ ผ้าก๊อซ ผ้าพันแผล ยาแก้อักเสบ ยาแก้หวัด ยาลดไข้ ยาแก้ปวด สเปรย์ฆ่าเชื้อ ชุดปฐมพยาบาล และเทปทางการแพทย์ เขาเก็บไปครึ่งหนึ่ง มากพอสำหรับรับมือบาดแผลภายนอก อาการอักเสบ และโรคภัยที่เกิดขึ้นกะทันหัน
ต่อมาก็เป็นของใช้ในชีวิตประจำวัน
เสื้อผ้าแขนสั้นและแขนยาวชุดใหม่หลายสิบชุด กางเกงทำงานเนื้อทน รองเท้ากีฬา ถุงเท้า ชุดชั้นใน เครื่องนอน หมอน และผ้าห่มพับได้ ล้วนถูกเก็บเข้าไปจนหมด ไฟแช็ก เทียน ไม้ขีดไฟ ไฟฉาย แบตเตอรี่ เทปกันน้ำ เชือก ของใช้ส่วนตัว และชุดอุปกรณ์ครัวกับมีดครบชุด ครอบคลุมทุกอย่างตั้งแต่การใช้ชีวิตประจำวัน ก่อไฟให้แสงสว่าง ไปจนถึงทำอาหารเพื่อเอาชีวิตรอด
สุดท้ายคือเครื่องมือโลหะสำหรับงานกลางแจ้ง ซึ่งเป็นทั้งกำลังรบและไพ่ตายในการเอาชีวิตรอดที่สำคัญมากในวันสิ้นโลก
เย่โม่เลือกเครื่องมือที่มีประโยชน์ต่อการเอาชีวิตรอดมาอย่างพิถีพิถันหลายชุด ทั้งชะแลงตัน ประแจอเนกประสงค์ พลั่วทหาร ค้อนหงอน กรรไกร ค้อนแปดเหลี่ยมหนัก และอื่น ๆ ทุกชิ้นแข็งแรงทนทาน ใช้ได้ทั้งโจมตีและป้องกัน เป็นเครื่องมือหนักแน่นที่เอาไว้เปิดทางหรือป้องกันตัวระยะประชิดได้
เขายังตั้งใจเก็บตะปูเหล็กขนาดใหญ่ไปหลายถุงด้วย
“ใช้พลังจิตเคลื่อนย้ายวัตถุควบคุมตะปูเหล็กพวกนี้ได้ ก็เท่ากับสังหารคนอย่างไร้ร่องรอย ของดีจริง ๆ!”
นอกจากนี้ เขายังเก็บโล่กันแทงกับส้อมเหล็กกันจลาจลสำหรับเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไปด้วย
“เมื่อก่อนคงไม่ได้ใช้ แต่ตอนนี้ได้ใช้แล้ว”
เพียงครึ่งชั่วโมงเศษ เย่โม่ก็อาศัยพลังพิเศษด้านมิติที่แสนสะดวก คัดเลือกและเก็บเสบียงได้อย่างเป็นระเบียบ
คลังสินค้ากว้างใหญ่ยังคงมีเสบียงเหลืออยู่อีกมาก แต่มิติพกพาของเขาถูกเติมด้วยของจำเป็นไปแล้วเกินครึ่ง ทุกชิ้นล้วนสำคัญอย่างยิ่งต่อการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก ไม่มีชิ้นไหนเกินความจำเป็น
“พื้นที่ที่เหลือดูว่าจะเก็บยานพาหนะได้สักสองคันไหม ถึงตอนนี้ร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้นแล้ว แต่ใครจะอยากเดินกันล่ะ” เมื่อสัมผัสได้ถึงเสบียงมหาศาลที่อัดแน่นอยู่ในมิติ ความรู้สึกปลอดภัยอย่างที่สุดก็โอบล้อมเย่โม่ไว้
เขาผ่านร้อนผ่านหนาวในสังคมมาสิบกว่าปี ไม่มีอะไรเป็นของตัวเอง ทั้งยังไร้ที่อยู่เป็นหลักแหล่ง
แต่เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง สวรรค์กลับมอบโอกาสครั้งใหญ่ให้เขา
เขามีพลังพิเศษระดับสูงสุดที่ครอบคลุมทั้งสามสาย ร่างกายและพลังจิตเหนือกว่าคนธรรมดาในทุกด้าน อีกทั้งยังมีเสบียงมากพอสำหรับใช้ชีวิตไปอีกหลายปี
นับตั้งแต่วันสิ้นโลกมาถึง เขาก็มีทรัพยากรอยู่ในมือ มีพลัง และมีทุนพอจะตั้งหลักกับเอาชีวิตรอดในโลกใบนี้
เก็บเสบียงเสร็จสิ้น
เย่โม่ถอนหายใจยาว ความตึงเครียดในใจผ่อนคลายลงเล็กน้อย แววตาฉายความใคร่รู้
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋า หน้าจอสว่างขึ้น
เมื่อคืนทั้งเครือข่ายมีแต่ข่าวอุกกาบาตบุกโลก การสกัดกั้น และการเฉลิมฉลองของผู้คนทั้งประเทศ แต่ตอนนี้วันสิ้นโลกมาถึงแล้ว สถานการณ์บนโลกออนไลน์คงพลิกผันไปหมด
เย่โม่เลื่อนปลายนิ้วไปบนหน้าจอ แววตาหนักอึ้ง เตรียมอ่านข่าว กระแสยอดนิยม และความเคลื่อนไหวของชาวเน็ต เพื่อทำความเข้าใจสถานการณ์ภายนอกให้ถ่องแท้